Сари гарон бо ақли он тараф кулоҳам карда аст

سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده است

Покбоз аз ҳуши он чашм сиёҳам карда аст

پاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است

Ҷои ҳарф аз лаб , арақ аз ҷабҳа май резам ба хок

جای حرف از لب، عرق از جبهه می ریزم به خاک

Шармсории фориғ аз узр гуноҳам карда аст

شرمساری فارغ از عذر گناهم کرده است

наме тавонам дар саводи зулф , кор шона кард

می توانم در سواد زلف، کار شانه کرد

Рахна дар дили бас ки он мижгон сиёҳам карда аст

رخنه در دل بس که آن مژگان سیاهم کرده است

намехӯрам аз ҳасрати дидори хӯн дар айни васл

می خورم از حسرت دیدار خون در عین وصل

Бас ки ҳайрати хушк чун мижгон , нигоҳам карда аст

بس که حیرت خشک چون مژگان، نگاهم کرده است

Гар ба зоҳири оташам дар хонимон афканда аст

گر به ظاهر آتشم در خانمان افکنده است

Ишқ чун хуршеди гардун боргоҳам карда аст

عشق چون خورشید گردون بارگاهم کرده است

Гар ба зоҳири оташам дар хонимон афканда аст

گر به ظاهر آتشم در خانمان افکنده است

Ишқ чун хуршеди гардун боргоҳам карда аст

عشق چون خورشید گردون بارگاهم کرده است

Чун забон мор гардӣдааст ҳар мижгони ман

چون زبان مار گردیده است هر مژگان من

Бас ки заҳри чашм дар кор нигоҳам карда аст

بس که زهر چشم در کار نگاهم کرده است

Нглсд чун бидмҷнўни саҷдаи шукрами зи ҳам

نگلسد چون بیدمجنون سجده شکرم ز هم

То дил аз абрӯии ҷонони қибла гоҳам карда аст

تا دل از ابروی جانان قبله گاهم کرده است

Субҳӣ аз шабҳои тори ман фалак кардааст кам

صبحی از شبهای تار من فلک کرده است کم

Хандае ҳар кас ки бар рӯз сиёҳам карда аст

خنده ای هر کس که بر روز سیاهم کرده است

Устихонам мағз гардӣдаасту мағзами устихон

استخوانم مغز گردیده است و مغزم استخوان

Бас ки ғамҳои гронҷони такя гоҳам карда аст

بس که غمهای گرانجان تکیه گاهم کرده است

намекунам паҳлуи тиҳӣ аз сояи худ ҳамчуи шер

می کنم پهلو تهی از سایه خود همچو شیر

Бас ки ваҳшӣ аз худ он ваҳшӣ нигоҳам карда аст

بس که وحشی از خود آن وحشی نگاهم کرده است

Хори хор дурбинӣ нест дар пероҳанам

خار خار دوربینی نیست در پیراهنم

Содаи лавҳиҳо зи махмал дастгоҳам карда аст

ساده لوحی ها ز مخمل دستگاهم کرده است

Ман ки будам аз шароби васли доим бе хабар

من که بودم از شراب وصل دایم بی خبر

Фоли гӯши имрӯзи соиби хок роҳам карда аст

فال گوش امروز صائب خاک راهم کرده است