Нест фарқ аз тани дили афсурдаи худком ро

نیست فرق از تن دل افسرده خودکام را

Ранги барг хеш бошад миваҳои хом ро

رنگ برگ خویش باشد میوه های خام را

Бо тиҳии чашмон чаҳ созад неъмат рӯй замин ?

با تهی چشمان چه سازد نعمت روی زمین؟

Хок натавонист кардани сайри чашми дом ро

خاک نتوانست کردن سیر چشم دام را

Ҳар ки аз рӯзи сиёҳи номдорон ғофил аст

هر که از روز سیاه نامداران غافل است

Май пазирад чун ақиқ аз содаи лавҳии ном ро

می پذیرد چون عقیق از ساده لوحی نام را

Хоҳиш бе ҷои маро маҳрӯм кард аз файзи ишқ

خواهش بی جا مرا محروم کرد از فیض عشق

Барнаме дорад Карим аз соилони ибром ро

برنمی دارد کریم از سایلان ابرام را

Орифони дилро сифед аз нақш ҳастӣ карда анд

عارفان دل را سفید از نقش هستی کرده اند

Ранги доғ айб бошад ҷомаи эҳром ро

رنگ داغ عیب باشد جامه احرام را

Носеҳ аз беҳудагии обрӯии хеши барад

ناصح از بیهودگی آبروی خویش برد

Буи хӯн ояд зи афғони мурғ беҳангом ро

بوی خون آید ز افغان مرغ بی هنگام را

Шӯри бахтии талхкомонро ба ислоҳ оварад

شور بختی تلخکامان را به اصلاح آورد

Ҷузи намак дармон набошад талхии бодом ро

جز نمک درمان نباشد تلخی بادام را

Фикри сайд халқ дорад зоҳидиро гӯшаи гир

فکر صید خلق دارد زاهدان را گوشه گیر

Хоксории парда тазвир бошад дом ро

خاکساری پرده تزویر باشد دام را

Ху ба мардум кардаро соиби ҷудоӣ мушкил аст

خو به مردم کرده را صائب جدایی مشکل است

Доман саҳрост зиндони сайдҳои ром ро

دامن صحراست زندان صیدهای رام را

Хониш
ғзл шморҳ 114 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇