Кардаам бар худ гуворои талхии дашном ро

کرده‌ام بر خود گوارا تلخیِ دشنام را

Дидаам дар айни нокомии ҷамоли ком ро

دیده‌ام در عینِ ناکامی جمالِ کام را

Интиқоми ҳарзаи гӯйонро ба хомӯшии гузор

انتقامِ هرزه‌گویان را به خاموشی گذار

Теғ мегуяд ҷавоби мурғ беҳангом ро

تیغ می‌گوید جوابِ مرغِ بی‌هنگام را

Коми худ ширин агар хоҳӣ , ба ком халқ бош

کامِ خود شیرین اگر خواهی، به کامِ خلق باش

Талх бошад коми доими мардуми ноком ро

تلخ باشد کام دایم مردمِ ناکام را

Нақши муму шуълаи ҳаргиз рост нанишинад ба ҳам

نقشِ موم و شعله هرگز راست ننشیند به هم

Рӯй аз фӯлод бояд силии айём ро

روی از فولاد باید سیلی ایام را

Лаъли серобаши закоти бӯса берун ме кунад

لعل سیرابش زکاتِ بوسه بیرون می‌کند

Кист то орад ба ёдаши соиби гумномро ?

کیست تا آرد به یادش صائبِ گمنام را؟