Хизррогар сабзи об зиндагонӣ карда аст

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

Олимиро зиндаи дили он ёр ҷонӣ карда аст

عالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Аз хасу хори таманнои ҷилваи он глъзор

از خس و خار تمنا جلوه آن گلعذار

Синаҳоро пок аз оташ аноне карда аст

سینه ها را پاک از آتش عنانی کرده است

Дар ҷавоби ғайр аз дасташ намеуфтад қалам

در جواب غیر از دستش نمی افتد قلم

Он ки ёди мо ба пайғом забонӣ карда аст

آن که یاد ما به پیغام زبانی کرده است

Дар куҳансолии зи нисёни шикваи кофар неъматӣ аст

در کهنسالی ز نسیان شکوه کافر نعمتی است

Талх , периро ба ман ёд ҷавонӣ карда аст

تلخ، پیری را به من یاد جوانی کرده است

Ҷузи гирифторӣ схнсозӣ надорад ҳосилӣ

جز گرفتاری سخنسازی ندارد حاصلی

Тӯтӣонро дар қафаси ширин забонӣ карда аст

طوطیان را در قفس شیرین زبانی کرده است

Субҳро поси нафаси дил зинда дорад ҷовдон

صبح را پاس نفس دل زنده دارد جاودان

Шамъ , кӯтаҳи умри худ зи оташ забонӣ карда аст

شمع، کوته عمر خود ز آتش زبانی کرده است

Гиря талхаст чун гули ҳосилаш аз зиндагӣ

گریه تلخ است چون گل حاصلش از زندگی

Умри худ ҳар кас ки сарф шодмонӣ карда аст

عمر خود هر کس که صرف شادمانی کرده است

Рафтанаш бар мондагон бошад сабк чун барги коҳ

رفتنش بر ماندگان باشد سبک چون برگ کاه

Дар ҳаёти он кас ки бар дилҳо гаронӣ карда аст

در حیات آن کس که بر دلها گرانی کرده است

Нест мумкини соиб аз хилвати қадами берун наад

نیست ممکن صائب از خلوت قدم بیرون نهد

Ҳар ки тасхири призод маъонӣ карда аст

هر که تسخیر پریزاد معانی کرده است