Кови кови мункирон май орад аз чашмаши бурун
کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون
Исои он ширӣ ки аз пистони Марям хӯрда аст
عیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است
Дар гаронон нашутур озорро таъсир нест
در گرانان نشتر آزار را تأثیر نیست
Варна неш аз захми мо бисёр марҳам хӯрда аст
ورنه نیش از زخم ما بسیار مرهم خورده است
Орзӯҳое ки дил дар деги фикрат май пазад
آرزوهایی که دل در دیگ فکرت می پزد
Чун набошад хом , шери хом , одам хӯрда аст
چون نباشد خام، شیر خام، آدم خورده است
По ба ҳар ҷо майгузорӣ нштрӣ дар хок ҳаст
پا به هر جا می گذاری نشتری در خاک هست
Шишаҳои осмон гуё ки бар ҳам хӯрда аст
شیشه های آسمان گویا که بر هم خورده است
Шикваи соиб аз сиришки талх , кофар неъматӣ аст
شکوه صائب از سرشک تلخ، کافر نعمتی است
Каъба бо он қадар , оби шӯри замзам хӯрда аст
کعبه با آن قدر، آب شور زمزم خورده است
Ақл чун оҳӯии ваҳшӣ аз ҷаҳони Ром хӯрда аст
عقل چون آهوی وحشی از جهان رم خورده است
То сари зулфи парешон ки бар ҳам хӯрдааст ?
تا سر زلف پریشان که بر هم خورده است؟
Давр то аз туаст , май дар соғар ъушрат фикан
دور تا از توست، می در ساغر عشرت فکن
Варна ин ҷомӣ ки май бинии сари ҷам хӯрда аст
ورنه این جامی که می بینی سر جم خورده است
Каъба дар хӯни ғизолони ҳамчуи доғ лола аст
کعبه در خون غزالان همچو داغ لاله است
То сафи мижгони хўнризи ту бар ҳам хӯрда аст
تا صف مژگان خونریز تو بر هم خورده است
Аз сари тороҷи мо эй барқи офат дар гузар
از سر تاراج ما ای برق آفت در گذر
Ҳосили ин бӯстонро чашми шабнам хӯрда аст
حاصل این بوستان را چشم شبنم خورده است
Аз ниҳоли мо самар бехост май резад ба хок
از نهال ما ثمر بی خواست می ریزد به خاک
Гӯшмоли санги Тифлони нахли мо кам хӯрда аст
گوشمال سنگ طفلان نخل ما کم خورده است
Номадорӣ бесияҳ бахтӣ намеояд ба даст
نامداری بی سیه بختی نمی آید به دست
Дар сиёҳии ғӯтаи баҳри ном , хотам хӯрда аст
در سیاهی غوطه بهر نام، خاتم خورده است
Ҳар киро аз бодаи кайфияти мурод афтода аст
هر که را از باده کیفیت مراد افتاده است
Дар суфоли худ шароб аз соғари ҷам хӯрда аст
در سفال خود شراب از ساغر جم خورده است
Хӯшаи ашк надомат мешавад ҳар дона аш
خوشه اشک ندامت می شود هر دانه اش
Дар биҳишти адани он гандум ки одам хӯрда аст
در بهشت عدن آن گندم که آدم خورده است