Нест дилгирии зи дунёи бандаи таслим ро
نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم را
Оташ намруд гулзораст иброҳӣм ро
آتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را
Дар дили дарё ба соҳил метавонад пушт дод
در دلِ دریا به ساحل می‌تواند پشت داد
Ҳар ки гирад вақти тӯфони домани таслим ро
هر که گیرد وقتِ طوفان دامنِ تسلیم را
Гар кунӣ дилро чу сарви озод аз фикри биҳишт
گر کُنی دل را چو سرو آزاد از فکرِ بهشت
Зери пои хеши бинии кавсару таснӣм ро
زیرِ پای خویش بینی کوثر و تَسنیم را
Киштии тӯфонӣ аз соҳил надорад шиква Эй
کشتی طوفانی از ساحل ندارد شکوه‌ای
Нест дилгирии зи малики фақри иброҳӣм ро
نیست دلگیری ز مُلکِ فقر ابراهیم را
Гар ба амри ҳақи туро аъзо шавад фармон пазир
گر به امر حق ترا اعضا شود فرمان‌پذیر
Ба ки чун шоҳон кунӣ тасхири ҳафт иқлӣм ро
بهْ که چون شاهان کنی تسخیر هفت اقلیم را
Вой бар кӯтоҳи байноне ки медонанд ҳақ
وای بر کوتاه‌بینانی که می‌دانند حق
Бо ҳазорон хати ботил , сафҳаи тақвим ро
با هزاران خطِ باطل، صفحهٔ تقویم را
Нест соиби сарвро фикри хазону навбаҳор
نیست صائب سرو را فکرِ خزان و نوبهار
Дар дили озода раҳ набӯд умеду бим ро
در دلِ آزاده ره نبود امید و بیم را