Аз шикваи ишқ , майдони танг бар ҳомӯн шуда аст

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

Домани саҳрои зи як девонаи пари маҷнӯн шуда аст

دامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

намекунам чун мавҷ дар оғӯши дарёи пои дароз

می کنم چون موج در آغوش دریا پا دراز

То Аннани ихтиёр аз дасти ман берун шуда аст

تا عنان اختیار از دست من بیرون شده است

Саркашӣ аз бас ки зини ваҳшии нигоҳон дида ам

سرکشی از بس که زین وحشی نگاهان دیده ام

Боварам ноед ки оҳӯи ром бо маҷнӯн шуда аст

باورم ناید که آهو رام با مجنون شده است

Шонаи шамшодро даст нигорин ме кунад

شانه شمشاد را دست نگارین می کند

Бас ки дар зулфи гиреҳгири ту дилҳо хӯн шуда аст

بس که در زلف گرهگیر تو دلها خون شده است

Нест дар рӯй замин аз бе ғамии осори дард

نیست در روی زمین از بی غمی آثار درد

Чеҳраи заррини ниҳон дар хок чун қорун шуда аст

چهره زرین نهان در خاک چون قارون شده است

зи инқитоъи файз , кӯтоҳаст айёми хазон

ز انقطاع فیض، کوتاه است ایام خزان

Давлати фасли баҳор аз файзи рӯзи афзӯн шуда аст

دولت فصل بهار از فیض روز افزون شده است

Ҷилваи ҳамкор май бандади забони лоф ро

جلوه همکار می بندد زبان لاف را

Дар замони қомат ӯ сарви номавзун шуда аст

در زمان قامت او سرو ناموزون شده است

Ҳамчуи доғи лола часбидааст соиб бар ҷигар

همچو داغ لاله چسبیده است صائب بر جگر

Оҳи мо аз бас ки навмед аз дар гардун шуда аст

آه ما از بس که نومید از در گردون شده است