Мардумӣ дар тинати аҳли ҷаҳон кам монда аст

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

Сӯрат бемаънӣӣ бар ҷои зи одам монда аст

صورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Номи шоҳон аз асар дар давр мебошад мудом

نام شاهان از اثر در دور می باشد مدام

Шоҳиди ин гуфтугӯ ҷомӣаст каз ҷам монда аст

شاهد این گفتگو جامی است کز جم مانده است

Бесухан бар домани покаш гувоҳӣ ме диҳад

بی سخن بر دامن پاکش گواهی می دهد

Нусхае каз рӯй шарм олуд Марям монда аст

نسخه ای کز روی شرم آلود مریم مانده است

Хиради мшмри ҷурмро каз хӯрдани гандум ба хулд

خرد مشمر جرم را کز خوردن گندم به خلد

Синаи чокӣ ба фарзандони одам монда аст

سینه چاکی به فرزندان آدم مانده است

Номи боқӣ дар заволи моли фонӣ баста аст

نام باقی در زوال مال فانی بسته است

Каз саховат бар забонҳо номи ҳотам монда аст

کز سخاوت بر زبان ها نام حاتم مانده است

эй ки май пурсӣ зи суҳбатҳо гурезоне чаро

ای که می پرسی ز صحبتها گریزانی چرا

Дар бисотами вақти зойеъ карданӣ кам монда аст

در بساطم وقت ضایع کردنی کم مانده است

Ом гардӣдааст бе дардии миёни мардумон

عام گردیده است بی دردی میان مردمان

Ҳарфӣ аз дарди сухани соиб ба олам монда аст

حرفی از درد سخن صائب به عالم مانده است