Осмон аз шӯри дилҳои кабоб осӯда аст

آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

Кӯҳи тамкини хам аз ҷӯши шароб осӯда аст

کوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Субҳи маҳшар бе сабаби моро ба девон ме кашад

صبح محشر بی سبب ما را به دیوان می کشد

Худ ҳисоб аз пурсиши рӯзи ҳисоб осӯда аст

خود حساب از پرسش روز حساب آسوده است

Дил насузад ишқро бар гиряҳои оташин

دل نسوزد عشق را بر گریه های آتشین

Оташ аз ашки ҷигари сӯзи кабоб осӯда аст

آتش از اشک جگر سوز کباب آسوده است

Ишқро пурвои чашми ъибҷўӣ нақл нест

عشق را پروای چشم عیبجوی نقل نیست

Аз газанди чашми хафоаш , офтоб осӯда аст

از گزند چشم خفاش، آفتاب آسوده است

Бо тиҳӣ чашмон надорад изтироби ишқи кор

با تهی چشمان ندارد اضطراب عشق کار

Аз паридани ҳалқаи чашми рикоб осӯда аст

از پریدن حلقه چشم رکاب آسوده است

Аз хаёл осӯда гардад дидаи арбоби фикр

از خیال آسوده گردد دیده ارباب فکر

Дидаи асҳоби ғифлатгар зи хоб осӯда аст

دیده اصحاب غفلت گر ز خواب آسوده است

Куҳнаи авроқи дили мо қобил тартиб нест

کهنه اوراق دل ما قابل ترتیب نیست

Аз ғами шероза кардан ин китоб осӯда аст

از غم شیرازه کردن این کتاب آسوده است

Ҳар ки моро эмин аз бедод гардун дид , гуфт

هر که ما را ایمن از بیداد گردون دید، گفت

Ин ҳаворо байн ки дар қасри ҳубоб осӯда аст

این هوا را بین که در قصر حباب آسوده است

Дар шабистонӣ ки ман маҳв таҷаллӣ гашта ам

در شبستانی که من محو تجلی گشته ام

Набзи симобаши зи мавҷи изтироб осӯда аст

نبض سیمابش ز موج اضطراب آسوده است

Кори хор по кунад зар дар кафи дарёи дилон

کار خار پا کند زر در کف دریا دلان

Чун надорад гавҳарӣ дар кафи саҳоб осӯда аст

چون ندارد گوهری در کف سحاب آسوده است

Нест ҳоҷати ҳасани зотиро ба холи оризӣ

نیست حاجت حسن ذاتی را به خال عارضی

Ин ғазали соиби зи доғи интихоб осӯда аст

این غزل صائب ز داغ انتخاب آسوده است