Аз кавокиби осмон рӯй ҳиҷоб олӯда аст
از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است
Аз шафақи офоқи лабҳои шароб олӯда аст
از شفق آفاق لبهای شراب آلوده است
Бодаи мамзуҷ май бояд дили бемор ро
باده ممزوج می باید دل بیمار را
Созгори ошиқони лутфи итоб олӯда аст
سازگار عاشقان لطف عتاب آلوده است
Гул ки домони худ аз шабнам намозӣ карда аст
گل که دامان خود از شبنم نمازی کرده است
Дар ҳарими шарм , домони шароб олӯда аст
در حریم شرم، دامان شراب آلوده است
намезанад аз шодмонӣ , ҷӯш май хӯн дар дилам
می زند از شادمانی، جوش می خون در دلم
То ки дасту лаб ба хӯни ин кабоб олӯдааст ?
تا که دست و لب به خون این کباب آلوده است؟
Дар хтргоҳӣ ки мо киштӣ дар об афканда ем
در خطرگاهی که ما کشتی در آب افکنده ایم
Теғ ҳар мавҷӣ ба хӯни сад ҳубоб олӯда аст
تیغ هر موجی به خون صد حباب آلوده است
Ҳеҷ софӣ дар ҷаҳони обу гул бедард нест
هیچ صافی در جهان آب و گل بی درد نیست
Аз ятемӣ , об дар гавҳари туроб олӯда аст
از یتیمی، آب در گوهر تراب آلوده است
Дар раҳи хобидаи матлаб , ки бедорӣаст хоб
در ره خوابیده مطلب، که بیداری است خواب
Ҳар сари мӯ бар танами мижгони хоб олӯда аст
هر سر مو بر تنم مژگان خواب آلوده است
Дӯди хат дар парда фонӯс гардад ҷилва гар
دود خط در پرده فانوس گردد جلوه گر
Бас ки шамъи олами афрӯзаши ҳиҷоб олӯда аст
بس که شمع عالم افروزش حجاب آلوده است
Дастгоҳи ғифлат ҳар кас ба қадар ҷоҳ ӯст
دستگاه غفلت هر کس به قدر جاه اوست
Давлати бедор , ӣнҷои пои хоб олӯда аст
دولت بیدار، اینجا پای خواب آلوده است
Мастии фардои мо , имрӯз мебахшад хумор
مستی فردای ما، امروز می بخشد خمار
Барқи теғи интиқом аз баси шитоб олӯда аст
برق تیغ انتقام از بس شتاب آلوده است
Хандаи меҳри шабнам аз лаби барги гулро бар надошт
خنده مهر شبنم از لب برگ گل را بر نداشت
Маст шуд ёр ва ҳамон ҳарфаши ҳиҷоб олӯда аст
مست شد یار و همان حرفش حجاب آلوده است
Ҳар шаби идаш ба субҳи мотамӣ обистан аст
هر شب عیدش به صبح ماتمی آبستن است
Айши рӯпӯши ҷаҳон , мӯии хизоб олӯда аст
عیش روپوش جهان، موی خضاب آلوده است
намерасад сомони ашку оҳи мо соиби зи ғайб
می رسد سامان اشک و آه ما صائب ز غیب
Оташи рухсори соқӣ то ба об олӯда аст
آتش رخسار ساقی تا به آب آلوده است