Дар биҳиштаст он ки чашмаш аз ҷаҳон пӯшида аст

در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده است

Бар сар ганҷаст пое каз талаб хобида аст

بر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است

Гӯшаи азлати зи суҳбатҳо маро дилсард кард

گوشه عزلت ز صحبت ها مرا دلسرد کرد

Хоки соҳили тўтёии чашми тӯфон дида аст

خاک ساحل توتیای چشم طوفان دیده است

Дил ки чун сӣ пора аз касрат парешон гашта буд

دل که چون سی پاره از کثرت پریشان گشته بود

Ҷамъ гардӣдааст то суҳбати зи ҳам пошида аст

جمع گردیده است تا صحبت ز هم پاشیده است

Орзӯро дар дил ҳар кас ки барқи ишқи сӯхт

آرزو را در دل هر کس که برق عشق سوخت

Фориғ аз нашаву намо чун мӯии оташ дида аст

فارغ از نشو و نما چون موی آتش دیده است

Ҳасани мағрури ту бе парвост , варна офтоб

حسن مغرور تو بی پرواست، ورنه آفتاب

Дар дил ҳар зарра аз кўчкдлӣ гунҷида аст

در دل هر ذره از کوچکدلی گنجیده است

Зон зи арзи ҳоли хомӯшам ки хуии тунд ӯ

زان ز عرض حال خاموشم که خوی تند او

Рӯй оташро мукаррар бар замин молидаа аст

روی آتش را مکرر بر زمین مالیده است

Кард ҳар касро ки чашми оқибати байни тарбият

کرد هر کس را که چشم عاقبت بین تربیت

Дар тарозуии қиёмати хешро санҷида аст

در ترازوی قیامت خویش را سنجیده است

Аз зар ва симаст соиби барги айши мумсикон

از زر و سیم است صائب برگ عیش ممسکان

Сикка хандонаст то бар симу зар часбида аст

سکه خندان است تا بر سیم و زر چسبیده است