Ҳар назари бозӣ ки он лабҳои хандон дида аст

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده است

Барги айши олимӣ дар ғунчаи пинҳон дида аст

برگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Аз гиребони лаълро чун ахгар андозад бурун

از گریبان لعل را چون اخگر اندازد برون

То лаби лаъли трокони Бадахшон дида аст

تا لب لعل تراکان بدخشان دیده است

Чун насозад нолаи гармаши ҷигарҳоро кабоб ?

چون نسازد ناله گرمش جگرها را کباب؟

Булбули мо борҳои доғи гулистон дида аст

بلبل ما بارها داغ گلستان دیده است

Занги зулмат аз дили торик мо натавон задуд

زنگ ظلمت از دل تاریک ما نتوان زدود

Доғи чандини шамъи равшани ин шабистон дида аст

داغ چندین شمع روشن این شبستان دیده است

Ақли кӯтаҳи байни зи бим ҳашар меларзад ба худ

عقل کوته بین ز بیم حشر می لرزد به خود

Ишқ дар бедории ин хоби парешон дида аст

عشق در بیداری این خواب پریشان دیده است

Аз саводи шаҳр агар Ром мекунад узраш баҷост

از سواد شهر اگر رم می کند عذرش بجاست

Гӯшаи чашмӣ ки маҷнӯн аз ғизолон дида аст

گوشه چشمی که مجنون از غزالان دیده است

Чун зи нисёни ёди канъонро наяндозад ба чоҳ ?

چون ز نسیان یاد کنعان را نیندازد به چاه؟

Ин навозишҳо ки моҳи Миср аз ихвон дида аст

این نوازشها که ماه مصر از اخوان دیده است

Ояи раҳмати шуморади печу тоби мор ро

آیه رحمت شمارد پیچ و تاب مار را

Ҳар ки чини манъ аз абрӯии дарбон дида аст

هر که چین منع از ابروی دربان دیده است

Ҳоли ҷони покро дар қайд тан донад ки чист

حال جان پاک را در قید تن داند که چیست

Ҳар ки моҳи Мисрро дар чоҳу зиндон дида аст

هر که ماه مصر را در چاه و زندان دیده است

Ҳар ки соиб об зад бар оташи хашму ғазаб

هر که صائب آب زد بر آتش خشم و غضب

Чун халили аллоҳ дар оташи гулистон дида аст

چون خلیل الله در آتش گلستان دیده است