Аз назари як лаҳза даврӣ нест маҳбӯби маро

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مرا

Перҳан аз парда чашмаст ёқӯби маро

پیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

Тору пуди буии пероҳани расо афтода аст

تار و پود بوی پیراهن رسا افتاده است

Шиква аз ҳиҷрон Юсуф нест ёқӯби маро

شکوه از هجرانِ یوسف نیست یعقوب مرا

Каъбаи мақсӯдро оғӯши муҳаррам ҳалқа аст

کعبهٔ مقصود را آغوشِ محرم حلقه است

Ҳаргиз аз толиб ҷудоӣ нест матлӯби маро

هرگز از طالب جدایی نیست مطلوب مرا

Сабри ман дар сахти ҷониҳо қиёмат ме кунад

صبرِ من در سخت‌جانی‌ها قیامت می‌کند

Сояи беди сети захми теғ , Айюби маро

سایهٔ بید‌ ست زخمِ تیغ، ایوب مرا

Нест мумкини роҳи шабнамро ба рангу бӯ задан

نیست ممکن راهِ شبنم را به رنگ و بو زدن

Ин кашиш аз олам болост маҷзӯби маро

این کشش از عالمِ بالاست مجذوب مرا

Пардаҳои ҳасан ӯ чун гул бурунаст аз шумор

پرده‌های حسنِ او چون گل برون است از شمار

Шарми як пероҳан чокаст маҳҷӯби маро

شرمِ یک پیراهنِ چاک است محجوب مرا

Ҳамчуи захми тозаи хӯни раҳм азу ояд ба ҷӯш

همچو زخمِ تازه خونِ رحم ازو آید به جوش

Гар наҳй дар рахнаи девори мактуби маро

گر نهی در رخنهٔ دیوار مکتوب مرا

намекунад бо ман адоват дар либоси дӯстӣ

می‌کند با من عداوت در لباسِ دوستی

Бар сар раҳм оварад ҳар кас ки маҳбӯби маро

بر سرِ رحم آورد هر کس که محبوب مرا

Бедимоғиҳои ноз аз хӯни магар сайраш кунад

بی دماغی‌های ناز از خون مگر سیرش کند

Варна пурвой қиёмат нест матлӯби маро

ورنه پروای قیامت نیست مطلوب مرا

Гуфтам аз хат , ҳасан ӯ соиб барояд аз ҳиҷоб

گفتم از خط، حسن او صائب برآید از حجاب

Пардаи шарм дигар гардид маҳҷӯби маро

پردهٔ شرمِ دگر گردید محجوب مرا