Ишқи хўнгрм аз муҳаббат карда эҷоди маро

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مرا

Оҳӯон аз чашм нагузоранд сайёди маро

آهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Гар чаҳ ман чун ғунча дорам меҳри хомӯшӣ ба лаб

گر‌چه من چون غنچه دارم مُهر خاموشی به لب

Накҳат гул мекунад тафсир , фарёди маро

نَکهتِ گل می‌کند تفسیر، فریاد مرا

Корҳоро корфармои об ва рангӣ ме диҳад

کارها را کارفرما آب و رنگی می‌دهد

Вар на ҷӯии шер зуннорӣаст Фарҳоди маро

ور‌نه جوی شیر زنّاری است فرهاد مرا

Сайди лоғари дом бо худ дорад аз паҳлавии хеш

صیدِ لاغر‌دام با خود دارد از پهلوی خویش

Ҳоҷати дом ва камандӣ нест сайёди маро

حاجتِ دام و کمندی نیست صیاد مرا

Қатрае ҳам дар саводи дидааш май буд кош

قطره‌ای هم در سوادِ دیده‌اش می‌بود کاش

ӣнқадари обӣ ки дар теғаст ҷаллоди маро

اینقدر آبی که در تیغ است جلاد مرا

Сабри ман дар беқарориҳо қиёмат ме кунад

صبرِ من در بی قراری‌ها قیامت می‌کند

Варна мегирад азуи хат , оқибат дод маро

ورنه می‌گیرد ازو خط، عاقبت داد مرا

Аз адаб соиб хамӯшам , варна дар ҳар водӣӣ

از ادب صائب خموشم، ورنه در هر وادیی

Рутбаи шогирдӣ ман нест устоди маро

رتبهٔ شاگردی من نیست استاد مرا

Хониш
ғзл шморҳ 120 — ъндлӣб ⬇