Муддатӣ шуд каз ҳадиси аҳли дили гӯшам тиҳӣ аст

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی است

Чун садафи зини гавҳари шҳўори оғӯшам тиҳӣ аст

چون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Аз дили бедору ашки оташину оҳи гарм

از دل بیدار و اشک آتشین و آه گرم

Дастгоҳи зиндагӣ чун шамъи хомӯшам тиҳӣ аст

دستگاه زندگی چون شمع خاموشم تهی است

Дарди талхӣ дар қадаҳ дорам ки кавсар доғ ӯст

درد تلخی در قدح دارم که کوثر داغ اوست

Шишаи дил гарчи аз саҳбои срҷўшм тиҳӣ аст

شیشه دل گرچه از صهبای سرجوشم تهی است

Гарчи умрӣ шуд ба дарё май рӯми дасту бағал

گرچه عمری شد به دریا می روم دست و بغل

Ҳамчуи мавҷ аз гавҳари шҳўори оғӯшам тиҳӣ аст

همچو موج از گوهر شهوار آغوشم تهی است

Саргузашти рӯзгори хўшдлӣ аз ман мапурс

سرگذشت روزگار خوشدلی از من مپرس

Сафҳаи хотири азин хоби фаромӯшам тиҳӣ аст

صفحه خاطر ازین خواب فراموشم تهی است

Гуфтугӯии пучи носеҳро намедонам ки чист

گفتگوی پوچ ناصح را نمی دانم که چیست

Ин қадар донам ки ҷои пунба дар гӯшам тиҳӣаст !

این قدر دانم که جای پنبه در گوشم تهی است!

Хиҷлатӣ дорам ки хоҳад пардаи пӯши ман шудан

خجلتی دارم که خواهد پرده پوش من شدن

Гарчи аз саҷҷодаи тақво бару дӯшам тиҳӣ аст

گرچه از سجاده تقوی بر و دوشم تهی است

Гарчи дорам дар бағал чун ҳолаи танги он моҳ ро

گرچه دارم در بغل چون هاله تنگ آن ماه را

Ҳамчунон аз шарм , ҷой ӯ дар оғӯшам тиҳӣ аст

همچنان از شرم، جای او در آغوشم تهی است

Май занами лофи худии соиби зи бими чашми захм

می زنم لاف خودی صائب ز بیم چشم زخم

Варна аз занги худии ойӣнаи ҳушам тиҳӣ аст

ورنه از زنگ خودی آیینه هوشم تهی است