Дил ба нур шамъ натавон дар гузори боди баст

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بست

Содаи лавҳи он кас ки дил бар умр бе бунёди баст

ساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

намешавад номи бузургон аз ҳунармандони баланд

می شود نام بزرگان از هنرمندان بلند

Тарафи шӯҳрати бесутун аз тешаи Фарҳоди баст

طرف شهرت بیستون از تیشه فرهاد بست

Рӯ ба ҳар матлаб ки орад , мезанад нақши мурод

رو به هر مطلب که آرد، می زند نقش مراد

Сафҳаи рӯе ки нақш аз силии устоди баст

صفحه رویی که نقش از سیلی استاد بست

Пардаи дори дидаи ошиқи ҳиҷоб ӯ бас аст

پرده دار دیده عاشق حجاب او بس است

Чашми моро бе сабаби он ғамзаи ҷаллоди баст

چشم ما را بی سبب آن غمزه جلاد بست

Нола кардан дар ҳарими васл , кофар неъматӣ аст

ناله کردن در حریم وصل، کافر نعمتی است

Дар баҳорони андалеби мо лаб аз фарёди баст

در بهاران عندلیب ما لب از فریاد بست

наметаровад ҳасрати оғӯш аз оғӯши мо

می تراود حسرت آغوش از آغوش ما

Захмро натавон даҳон аз шикваи бедоди баст

زخم را نتوان دهان از شکوه بیداد بست

Кӯҳро аз ҷои дароради шухии тимсоли ҳасан

کوه را از جا درآرد شوخی تمثال حسن

Нақши ширинро ба санги хора чун Фарҳоди баст ?

نقش شیرین را به سنگ خاره چون فرهاد بست؟

Нохуни тадбири сар аз кори мо беруни набард

ناخن تدبیر سر از کار ما بیرون نبرد

Ин раги печида , даст нашутур Фсоди баст

این رگ پیچیده، دست نشتر فصاد بست

Рӯзгори он сбкрўи хуш ки монанди шарор

روزگار آن سبکرو خوش که مانند شرار

То назар во кард , чашм аз олами эҷоди баст

تا نظر وا کرد، چشم از عالم ایجاد بست

Чун тавонам зист эмин , каз барои куштанам

چون توانم زیست ایمن، کز برای کشتنم

Теғ аз ҷавҳари камар дар байзаи фӯлоди баст

تیغ از جوهر کمر در بیضه فولاد بست

Дили ду ним аз дард чун шуд , шоҳроҳ офат аст

دل دو نیم از درد چون شد، شاهراه آفت است

Чун тавон соиби раҳи ғам бар дили ношоди баст ?

چون توان صائب ره غم بر دل ناشاد بست؟