Ҳар ки дил дар ғамзаи хўнризи он ҷаллоди баст

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بست

Риштаи ҷон бар забон нашутур Фсоди баст

رشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Санг агар дар марги ошиқ хӯн намегиряд , чаро

سنگ اگر در مرگ عاشق خون نمی گرید، چرا

Бесутун аз лолаи нахли мотами Фарҳоди баст ?

بیستون از لاله نخل ماتم فرهاد بست؟

Ришта бе тобии ғайрат агар бошад расо

رشته بی تابی غیرت اگر باشد رسا

наме тавон бар чӯби дасти шонаи шамшоди баст

می توان بر چوب دست شانه شمشاد بست

Нолаи булбули ниФшорд агар дили ғунча ро

ناله بلبل نیفشارد اگر دل غنچه را

Чун ҷараси як лаҳзаи натавонади лаб аз фарёди баст

چون جرس یک لحظه نتواند لب از فریاد بست

Кардаам лавҳи мазори хеш аз санги Фсон

کرده ام لوح مزار خویش از سنگ فسان

Занг агар аз хӯни ман он ханҷари фӯлоди баст

زنگ اگر از خون من آن خنجر فولاد بست

Боли сайри шуълаи ҷувола бастан мушкил аст

بال سیر شعله جواله بستن مشکل است

Нақши ширинро чисон дар бесутуни Фарҳоди баст ?

نقش شیرین را چسان در بیستون فرهاد بست؟

Бар рухи баҳр аз насими оҳи сарди ман ҳубоб

بر رخ بحر از نسیم آه سرد من حباب

Сахттар сад перҳан аз байзаи фӯлоди баст

سخت تر صد پیرهن از بیضه فولاد بست

Серумаи сои чашмӣ ки ман зон маҷлиси оро дида ам

سرمه سا چشمی که من زان مجلس آرا دیده ام

Бар гулӯӣ шиша битавонад раҳи фарёди баст

بر گلوی شیشه بتواند ره فریاد بست

Чун забони мор , хор ошёнам ме газад

چون زبان مار، خار آشیانم می گزد

То дар файзи қафас бар рӯй ман сайёди баст

تا در فیض قفس بر روی من صیاد بست

Шамъро дар вақти куштани чашм бастан расм нест

شمع را در وقت کشتن چشم بستن رسم نیست

Ҳайратӣ дорам ки чун чашми марои ҷаллоди баст ?

حیرتی دارم که چون چشم مرا جلاد بست؟

Бас ки соиб аз нигоҳи аҷзи ман хӯн ме чакид

بس که صائب از نگاه عجز من خون می چکید

Дидаи худро ба вақти куштанами ҷаллоди баст

دیده خود را به وقت کشتنم جلاد بست