Хати мишкӣни ту нақши тозае бар кори баст

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بست

Мусҳаф рӯй турои шероза аз зуннори баст

مصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Аз фурӯғ ҳасан натавон кард дар рӯйиши нигоҳ

از فروغ حسن نتوان کرد در رویش نگاه

Ҷӯши гули роҳи тамошое бар ин гулзори баст

جوش گل راه تماشایی بر این گلزار بست

Ҷӯши хӯн бебахя месозад даҳони захм ро

جوش خون بی بخیه می سازد دهان زخم را

Шиква чун зӯр оварад натавон лаби изҳори баст

شکوه چون زور آورد نتوان لب اظهار بست

Ҷазби ишқ аз дар дарун меоварад маъшӯқ ро

جذب عشق از در درون می آورد معشوق را

Тӯтии моро шукр дар пистаи минқори баст

طوطی ما را شکر در پسته منقار بست

Дар муҳаббат кам гуноҳӣ нест изҳори вуҷӯд

در محبت کم گناهی نیست اظهار وجود

То нафас боқӣ аст натавон лаби зи истиғфори баст

تا نفس باقی است نتوان لب ز استغفار بست

Каъбаи санг раҳ нашуд саргаштагони ишқ ро

کعبه سنگ ره نشد سرگشتگان عشق را

Чун тавонад нуқтаи роҳи гардиши паргори баст ?

چون تواند نقطه راه گردش پرگار بست؟

Гарм дорад ҷӯши булбули суҳбати гулзор ро

گرم دارد جوش بلبل صحبت گلزار را

Шуд ҷаҳони афсурда то соиби лаб аз гуфтори баст

شد جهان افسرده تا صائب لب از گفتار بست