Хоби вақти файз дар миҳроб мегирад маро

خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مرا

Чун сегон дар субҳи дом хоб мегирад маро

چون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مرا

Дар мусаббибгар чаҳ аз асбоб рӯ оварда ам

در مسبب گر‌چه از اسباب رو آورده‌ام

Дили ҳамон аз олам асбоб мегирад маро

دل همان از عالم‌ِ اسباب می‌گیرد مرا

Бо ҳавоси ҷамъ , худро ҷамъ кардан мушкил аст

با حواسِ جمع، خود را جمع‌کردن مشکل است

Дили дарин манзил ба чандин боб мегирад маро

دل درین منزل به چندین باب می‌گیرد مرا

Нафаси зулмоне ба зулмати бас ки одат карда аст

نفسِ ظلمانی به ظلمت بس‌ که عادت کرده است

Дил чу дуздон аз шаб маҳтоб мегирад маро

دل چو دزدان از شبِ مهتاب می‌گیرد مرا

Май тапам чун Кебек , зери болу пари шаҳбоз ро

می‌تپم چون کبک، زیرِ بال و پر شهباز را

Давлати бедор агар дар хоб мегирад маро

دولتِ بیدار اگر در خواب می‌گیرد مرا

Лағзишӣ чун шабнами гулгар зи ман содир шавад

لغزشی چون شبنمِ گل گر ز من صادر شود

Ҷазбаи хуршед ъолмтоб мегирад маро

جذبهٔ خورشیدِ عالمتاب می‌گیرد مرا

Дар баҳорон тоза гардад доғ ҳар тухмӣ ки сӯхт

در بهاران تازه گردد داغِ هر تخمی که سوخت

Бештари дил аз шароб ноб мегирад маро

بیشتر دل از شرابِ ناب می‌گیرد مرا

Роҳи ман доими ду чандон мешавад аз коҳилӣ

راهِ من دایم دو چندان می‌شود از کاهلی

Дар миёни роҳ , соиб хоб мегирад маро

در میانِ راه، صائب خواب می‌گیرد مرا