Теғ бар хуршеди хобоанди хами абрӯии дӯст

تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوست

Дар каманди оради саборо зулфи анбари буии дӯст

در کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست

Бас ки бо трдомнони зону ба зону ме кашид

بس که با تردامنان زانو به زانو می کشید

Занг бадномӣ гирифт ойӣнаи зонуии дӯст

زنگ بدنامی گرفت آیینه زانوی دوست

То ниҳодам бар сари кӯяши қадам , рафтам зи даст

تا نهادم بر سر کویش قدم، رفتم ز دست

Гардаи биҳўшдорў буд хоки кӯии дӯст

گرده بیهوشدارو بود خاک کوی دوست

Ҳамчуи тифлӣ каз дабистони рухсат боғаш диҳанд

همچو طفلی کز دبستان رخصت باغش دهند

намедиҳад ҳар қатраи ашкам ба ҷусту ҷӯии дӯст

می دهد هر قطره اشکم به جست و جوی دوست

Риштаи умеди чандини мурғи дилро пора кард

رشته امید چندین مرغ دل را پاره کرد

Дстбозиҳои густохи сабо бо мӯии дӯст

دستبازی های گستاخ صبا با موی دوست

Як ба як пҳлўншинонро ба хоку хӯни нишонд

یک به یک پهلونشینان را به خاک و خون نشاند

Барнаме ояд касе бо теғи як паҳлавии дӯст

برنمی آید کسی با تیغ یک پهلوی دوست

Шавқ ҳар шаби каъбаро соиб ба он тамкин ки ҳаст

شوق هر شب کعبه را صائب به آن تمکین که هست

Дар либоси шбрўони орад ба тўФи кӯии дӯст

در لباس شبروان آرد به طوف کوی دوست