Шӯри ишқии кӯ , ки расвоӣ ҷаҳон созад маро ?

شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟

Бениёз аз ному фориғ аз нишон созад маро

بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

Чанд чун об гуҳар бошам гиреҳ дар як мақом ?

چند چون آبِ گُهر باشم گره در یک مقام؟

Хизри роҳии кӯ , ки мавҷи хуш Аннан созад маро

خضر‌ راهی کو، که موجِ خوش‌عنان سازد مرا

Май гурезам дар паноҳ бехудӣ аз халқ , чанд

می‌گریزم در پناهِ بی‌خودی از خلق، چند

Худфурӯшии бандаи ин корвон созад маро

خودفروشی بندهٔ این کاروان سازد مرا

Хуштар аз кунҷи даҳон ёр меояд ба чашм

خوشتر از کُنجِ دهانِ یار می‌آید به چشم

Гӯшае каз дидаи мардум ниҳон созад маро

گوشه‌ای کز دیدهٔ مردم نهان سازد مرا

намекунам паҳлуи тиҳӣ аз қурб , то кӣ чун садаф

می‌کنم پهلو تهی از قرب، تا کی چون صدف

Чарбии паҳлавии гавҳар , устихон созад маро

چربی پهلوی گوهر، استخوان سازد مرا

Водии паймӯдаро аз саргирифтан мушкил аст

وادی پیموده را از سرگرفتن مشکل است

Чун Зулайхо , ишқ май тарсам ҷавон созад маро

چون زلیخا، عشق می‌ترسم جوان سازد مرا

Бахя аз ҷавҳари занам бар чашми шӯхи ойӣна ро

بخیه از جوهر زنم بر چشم‌شوخ آیینه را

Чеҳраи маҳҷӯб ӯгар дида бон созад маро

چهرهٔ محجوبِ او گر دیده‌بان سازد مرا

Ҷилваи дасту гиребони гули ин бӯстон

جلوهٔ دست و گریبانِ گلِ این بوستان

Сахт май тарсами хаҷал аз боғбон созад маро

سخت می‌ترسم خجل از باغبان سازد مرا

Устихонами ҳамчуи субҳи оғӯши рағбати вокнд

استخوانم همچو صبح آغوشِ رغبت واکند

Гар нишони тир , он абрӯ камон созад маро

گر نشانِ تیر، آن ابرو‌کمان سازد مرا

Гар чаҳ хоки роҳи ишқам , мехӯрам хӯнгар ба саҳв

گر‌چه خاکِ راهِ عشقم، می‌خورم خون گر به سهو

Бодпимоиии тараф бо осмон созад маро

بادپیمایی طَرَف با آسمان سازد مرا

Соиб аз рози даҳон ӯ наёрам сари бурун

صائب از رازِ دهانِ او نیارم سر برون

Фикр агар борӣк чун мӯӣ миён созад маро

فکر اگر باریک چون موی میان سازد مرا