Чашм ӯ чандон ки маст хоб месозад маро

چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مرا

Тоби он мӯии миён бетоб месозад маро

تابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا

То шудам маҳви ҷамол ӯ , асар аз ман намонад

تا شدم محوِ جمالِ او، اثر از من نماند

Чун каттони омезиш маҳтоб месозад маро

چون کتان آمیزشِ مهتاب می‌سازد مرا

То нагаштам даври азу , комил нагаштам , ҳамчуи моҳ

تا نگشتم دور ازو، کامل نگشتم، همچو ماه

Даврии хуршеди олам тоб месозад маро

دوریِ خورشید عالم‌تاب می‌سازد مرا

Хўшдлм бо оҳи сарду гиряҳои оташин

خوشدلم با آهِ سرد و گریه‌های آتشین

Бе такаллуфи ин ҳаво ва об месозад маро

بی‌تکلّف این هوا و آب می‌سازد مرا

Сар наме печам чу Тифл аз гӯшмоли рӯзгор

سر نمی‌پیچم چو طفل از گوشمالِ روزگار

Ҷавҳари теғам ки печ ва тоб месозад маро

جوهرِ تیغم که پیچ و تاب می‌سازد مرا

Дар гудози гавҳари ман оташӣ дар кор нест

در گدازِ گوهرِ من آتشی در کار نیست

Дидани гули ҳамчуи шабнам об месозад маро

دیدنِ گل همچو شبنم آب می‌سازد مرا

Гарчи имрӯз аз ръўнти сари фурӯи норад ба ман

گرچه امروز از رُعونَت سر فرو نارد به من

Хок чун гирди фалак миҳроб месозад маро

خاک چون گَردِ فلک محراب می‌سازد مرا

Ин сабки рӯҳӣ ки ман аз кунҷи азлат дида ам

این سبک‌روحی که من از کُنجِ عُزلت دیده‌ام

Дили гарон аз суҳбат аҳбоб месозад маро

دل‌گران از صحبتِ اَحباب می‌سازد مرا

Хоксорони сайқал ойӣна якдигаранд

خاکساران صیقلِ آیینهٔ یکدیگرند

Дард май беш аз шароб ноб месозад маро

دُردِ مِیّ بیش از شرابِ ناب می‌سازد مرا

Май гузорами сар ба пои хок , соиби сояи вор

می‌گذارم سر به پای خاک، صائب سایه‌وار

Чарх агар хуршеди олам тоб месозад маро

چرخ اگر خورشیدِ عالم‌تاب می‌سازد مرا