Рӯз васласту дили ғами дидаи мо шод нест

روز وصل است و دل غم دیده ما شاد نیست

Тифли мо дар субҳи наврӯзии чунин озод нест

طفل ما در صبح نوروزی چنین آزاد نیست

эй насим аз зулф ӯ бурдор дасти раъшаи дор

ای نسیم از زلف او بردار دست رعشه دار

Нохуни ин кор дар сари панҷа шамшод нест

ناخن این کار در سر پنجه شمشاد نیست

Доғи чандини лола ва гул дид ва хокистар нашуд

داغ چندین لاله و گل دید و خاکستر نشد

Мурғи ҷони сахтӣ чу ман дар байза фӯлод нест

مرغ جان سختی چو من در بیضه فولاد نیست

То ба гардани зери бор миннат нашав ва намост

تا به گردن زیر بار منت نشو و نماست

Сарв аз бори таъаллуқ дар чаман озод нест

سرو از بار تعلق در چمن آزاد نیست

Бар сари озодтбъон , сояи боли ҳумо

بر سر آزادطبعان، سایه بال هما

Дар гаронии ҳеҷ кам аз теша фӯлод нест

در گرانی هیچ کم از تیشه فولاد نیست

Аз нигоҳи аҷзи мо шамшер меуфтад зи даст

از نگاه عجز ما شمشیر می افتد ز دست

Дидаи моро набастани сарфа ҷаллод нест

دیده ما را نبستن صرفه جلاد نیست

Тешаро боист аввал бар сари хусрав задан

تیشه را بایست اول بر سر خسرو زدن

Ҷавҳари мардонагӣ дар тинат Фарҳод нест

جوهر مردانگی در طینت فرهاد نیست

Пеши ошиқ дар бало бӯдан ба аз бим балост

پیش عاشق در بلا بودن به از بیم بلاست

Мурғи зирак бе суроғи хона сайёд нест

مرغ زیرک بی سراغ خانه صیاد نیست

Дасти арбоби қаламро икқлм бар чӯби баст

دست ارباب قلم را یکقلم بر چوب بست

Дар сухан чун соиби мо ҳеҷ кас устод нест

در سخن چون صائب ما هیچ کس استاد نیست