Тар забонии маъдан зангор месозад маро

تَر‌زبانی معدنِ زَنگار می‌سازد مرا

Хомшии ойӣна асрор месозад маро

خامشی آیینهٔ اسرار می‌سازد مرا

Офтоби ғайб , фарши хона беравзан аст

آفتابِ غیب، فرشِ خانهٔ بی‌روزن است

Чашм бастани матлаъ анвор месозад маро

چشم بستن مطلعِ انوار می‌سازد مرا

Дар миёни мастӣу ҳушёрии ман парда Эй аст

در میانِ مستی و هشیاریِ من پرده‌ای است

Наъраи мастонае ҳушёр месозад маро

نعرهٔ مستانه‌ای هشیار می‌سازد مرا

Сояи сарвӣ ки ман дар пой ӯ осӯда ам

سایهٔ سروی که من در پای او آسوده‌ام

Аз шукри хоби адам бедор месозад маро

از شِکَر‌خوابِ عدم بیدار می‌سازد مرا

наметавонад чашми бемории Масеҳи ман шудан

می‌تواند چشمِ بیماری مسیحِ من شدن

Фитнаи хобидае бедор месозад маро

فتنهٔ خوابیده‌ای بیدار می‌سازد مرا

Каф чаҳ ҳад дорад ниқоби шӯриш дарё шавад ?

کف چه حد دارد نقابِ شورش دریا شود؟

Мастии саршор , бедастор месозад маро

مستی سرشار، بی‌دستار می‌سازد مرا

Офтоби гарми рӯеи душмани ҷон ман аст

آفتابِ گرم‌رویی دشمنِ جانِ من است

Нахли мумам , сардӣ бозор месозад маро

نخلِ مومم، سردیِ بازار می‌سازد مرا

Танг месозад биёбонро ба раҳрави кафши танг

تنگ می‌سازد بیابان را به رهرو کفشِ تنگ

Тангдастӣ аз ҷаҳон безор месозад маро

تنگدستی از جهان بیزار می‌سازد مرا

Ъзи озодӣ ба зл бандагӣ натавон фурухт

عِزّ آزادی به ذِلّ بندگی نتوان فروخت

Бухл беш аз ҷӯад , миннат дор месозад маро

بُخلِ بیش از جود، منّت‌دار می‌سازد مرا

Ҳеҷ савҳони роҳравро чун раҳ борӣк нест

هیچ سوهان راهرو را چون رهِ باریک نیست

Фикри он мӯии миён ҳамвор месозад маро

فکرِ آن موی میان هموار می‌سازد مرا

Гарчи чун сайл аз ғубори раҳ гарон гардӣда ам

گرچه چون سیل از غبارِ ره گران گردیده‌ام

Ҷазбаи дарёи сабк рафтор месозад маро

جذبهٔ دریا سبک‌رفتار می‌سازد مرا

Ин ҷавоби он ғазали соиб , ки мегуяд асир

این جوابِ آن غزل صائب، که می‌گوید اسیر

Хоб чун гардад гарон , бедор месозад маро

خواب چون گردد گران، بیدار می‌سازد مرا