Танги зарфам , бода кам зӯр месозад маро

تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرا

Даври гардӣу нигоҳ давр месозад маро

دور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مرا

Нест аз бе ҳосилии нақли макон дар хотирам

نیست از بی‌حاصلی نقلِ مکان در خاطرم

Хор бебаргам , замин шӯр месозад маро

خارِ بی برگم، زمینِ شور می‌سازد مرا

Чашм бар дарё надорад коса дарюза ам

چشم بر دریا ندارد کاسهٔ دریوزه‌ام

Ашки Нитсаон чун садаф маъмур месозад маро

اشکِ نیسان چون صدف معمور می‌سازد مرا

Бо кушоди ҷабҳа чун ойӣнаи нозуки машрабам

با گشادِ جبهه چون آیینه نازک‌مشربم

Аз назарҳо як нафас мастур месозад маро

از نظرها یک نفس مستور می‌سازد مرا

Нест дар дили ҳасанро зангии зи нили чашми захм

نیست در دل حسن را زنگی ز نیلِ چشم‌زخم

Оби ҳайвонам , шаб диҷўр месозад маро

آبِ حیوانم، شبِ دِیجور می‌سازد مرا

Пилаи наздик , созад дасти ҷуръатро дароз

پلهٔ نزدیک، سازد دستِ جرأت را دراز

Хори деворам , нигоҳ давр месозад маро

خارِ دیوارم، نگاهِ دور می‌سازد مرا

Ғунчаро бо шохсоронаст пайванди қадим

غنچه را با شاخساران است پیوندِ قدیم

Дори ибрат чун сар Мансур месозад маро

دارِ عبرت چون سرِ منصور می‌سازد مرا

Хоксории подшоҳи вақт хешам карда аст

خاکساری پادشاهِ وقت خویشم کرده است

Аз суфолии коса фағфур месозад маро

از سفالی کاسهٔ فغفور می‌سازد مرا

Сабзаи хобидаро бедор созад нола ам

سبزهٔ خوابیده را بیدار سازد ناله‌ام

Вой бар боғӣ ки аз худ давр месозад маро

وای بر باغی که از خود دور می‌سازد مرا

Бар дили ман чун гуҳари гирди ятемӣ бор нест

بر دلِ من چون گهر گردِ یتیمی بار نیست

Кулуфт рӯй замин маъмур месозад маро

کلفتِ روی زمین معمور می سازد مرا

Нест аз захми забони парво , зи ширинии маро

نیست از زخمِ زبان پروا، ز شیرینی مرا

Шаҳди софам , хона занбӯр месозад маро

شهدِ صافم، خانهٔ زنبور می‌سازد مرا

Нест соиб дар бисоти ман ба ғайр аз захму доғ

نیست صائب در بساطِ من به غیر از زخم و داغ

Ҳамчуи маҷнӯни водӣ пуршӯр месозад маро

همچو مجنون وادیِ پرشور می‌سازد مرا

Хониш
ғзл шморҳ 128 — ъндлӣб ⬇