Даргузари зини хокдон , гирди сипоҳӣ беш нест

درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست

Бршкни афлокро , тарафи кулоҳӣ беш нест

برشکن افلاک را، طرف کلاهی بیش نیست

Ташнаи чашм афтодааст ойӣнаи Искандарӣ

تشنه چشم افتاده است آیینه اسکندری

Варна оби зиндагонии дили сиёҳӣ беш нест

ورنه آب زندگانی دل سیاهی بیش نیست

Раҳнавардони тариқи каъбаи мақсӯд ро

رهنوردان طریق کعبه مقصود را

Сояи девори имкони хобгоҳӣ беш нест

سایه دیوار امکان خوابگاهی بیش نیست

Гар зи кӯҳ қоф бошад гуфтугӯи санҷида тар

گر ز کوه قاف باشد گفتگو سنجیده تر

Пеш тамкин хамӯшӣ барги коҳӣ беш нест

پیش تمکین خموشی برگ کاهی بیش نیست

Гӯшаи дил аз иморат кард мустағнии маро

گوشه دل از عمارت کرد مستغنی مرا

Матлаби сайёд аз олам , паноҳӣ беш нест

مطلب صیاد از عالم، پناهی بیش نیست

Дар дили равшан саросар меравад ёди биҳишт

در دل روشن سراسر می رود یاد بهشت

Чашмаи хуршедро заррини гиёҳӣ беш нест

چشمه خورشید را زرین گیاهی بیش نیست

Мо ба доғи лолаи сулҳ аз лола рӯйон карда ем

ما به داغ لاله صلح از لاله رویان کرده ایم

Аз ҷаҳони манзури мо чашми сиёҳӣ беш нест

از جهان منظور ما چشم سیاهی بیش نیست

Тай намегардад ба шабгири ҳаёти ҷовдон

طی نمی گردد به شبگیر حیات جاودان

Гарчи зулф ӯ ба зоҳири кӯчаи роҳӣ беш нест

گرچه زلف او به ظاهر کوچه راهی بیش نیست

Дар ғарибӣ май намояди хешро ҳасани ғариб

در غریبی می نماید خویش را حسن غریب

Қисмати Юсуфи зи канъони қаъри чоҳӣ беш нест

قسمت یوسف ز کنعان قعر چاهی بیش نیست

Чун қалам ҳар чанд даст аз мост , бар лавҳи вуҷӯд

چون قلم هر چند دست از ماست، بر لوح وجود

Ҳосили мо аз тараддуди мади оҳӣ беш нест

حاصل ما از تردد مد آهی بیش نیست

Бо ҳазорон чашми равшан , чарх нашносад маро

با هزاران چشم روشن، چرخ نشناسد مرا

Баҳраи миҷмари зи анбари дӯди оҳӣ беш нест

بهره مجمر ز عنبر دود آهی بیش نیست

Ҳосили парвози мо чун чашми азин чархи хасис

حاصل پرواز ما چون چشم ازین چرخ خسیس

Бо ҳамаи равшани равонии барги коҳӣ беш нест

با همه روشن روانی برگ کاهی بیش نیست

Чун тавонад моҳи пеши ориз ӯ шуд сифед ?

چون تواند ماه پیش عارض او شد سفید؟

Офтоби ӣнҷои чароғи субҳгоҳӣ беш нест

آفتاب اینجا چراغ صبحگاهی بیش نیست

намерасад соиб ба зҳролўдаҳ , он ҳам гоҳи гоҳ

می رسد صائب به زهرآلوده، آن هم گاه گاه

Рӯзии мо гарчи аз хубони нигоҳӣ беш нест

روزی ما گرچه از خوبان نگاهی بیش نیست