Дар нгорстони тӯҳмати домани гул пок нест

در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیست

Гар ҳамаи пероҳани Юсуф буд , бечок нест

گر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست

Собиту сайёр ӯ сӯзонтар аз якдигаранд

ثابت و سیار او سوزانتر از یکدیگرند

Оташи афсурда дар хокистар афлок нест

آتش افسرده در خاکستر افلاک نیست

Осмон аз гиряи мо хоксорон фориғ аст

آسمان از گریه ما خاکساران فارغ است

Боғбонро ҳеҷ парвоеи сиришк ток нест

باغبان را هیچ پروایی سرشک تاک نیست

Мо самандари машрабонро кӣ тавонад сайд кард ?

ما سمندر مشربان را کی تواند صید کرد؟

Аз май гулгуни рухи базмӣ ки отшнок нест

از می گلگون رخ بزمی که آتشناک نیست

Хок бар фарқаш агар аз кибри сар боло кунад

خاک بر فرقش اگر از کبر سر بالا کند

Ҳар ки донад бозгашт ӯ ба ғайр аз хок нест

هر که داند بازگشت او به غیر از خاک نیست

Турраи дастор май бояд ки бошад зарнигор

طره دستار می باید که باشد زرنگار

Аҳли зоҳирро назар бар шуъла адорк нест

اهل ظاهر را نظر بر شعله ادارک نیست

Дил ба рӯй рост , хол ӯ зи мардум май барад

دل به روی راست، خال او ز مردم می برد

Хонаи сайёди ӣнҷо аз хас вхошок нест

خانه صیاد اینجا از خس وخاشاک نیست

Мо з ҳар равзани сиррӣ чун меҳр берун карда ем

ما ز هر روزن سری چون مهر بیرون کرده ایم

Равзани ҷинат ба ғайр аз ҳалқа фитрок нест

روزن جنت به غیر از حلقه فتراک نیست

Чун тавонад субҳи пеши сина ман шуд сифед ?

چون تواند صبح پیش سینه من شد سفید؟

Дар бисоти субҳ беш аз як гиребон , чок нест

در بساط صبح بیش از یک گریبان، چاک نیست

Ҷода чун мори сияҳи оворагонро ме газад

جاده چون مار سیه آوارگان را می گزد

Мо ва он роҳӣ ки доми нақши по дар хок нест

ما و آن راهی که دام نقش پا در خاک نیست

Рӯзгорами тираи соиби зини савод ноқис аст

روزگارم تیره صائب زین سواد ناقص است

Шамъ дар вайронаам аз шуъла идрок нест

شمع در ویرانه ام از شعله ادراک نیست