Доғи ман мамнӯни шикарханди пинҳон ту нест
داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیست
Зери бори миннати гирди намакдон ту нест
زیر بار منت گرد نمکدان تو نیست
Дасти густохи насим аз гулистонат кӯтаҳ аст
دست گستاخ نسیم از گلستانت کوته است
Ҳарзаи хндии шеваи чоки гиребон ту нест
هرزه خندی شیوه چاک گریبان تو نیست
Дар дил сахтат надорад раҳми отшдсти роҳ
در دل سختت ندارد رحم آتشدست راه
Хӯни гарми лаъл дар кони Бадахшон ту нест
خون گرم لعل در کان بدخشان تو نیست
Сунбули хоби парешони равед аз болини маро
سنبل خواب پریشان روید از بالین مرا
Шаб ки дар мади назари зулфи парешон ту нест
شب که در مد نظر زلف پریشان تو نیست
Уммати Хизри гронҷон бӯдан аз беҷавҳарӣ аст
امت خضر گرانجان بودن از بی جوهری است
Хӯни моро масрафӣ чун теғи мижгон ту нест
خون ما را مصرفی چون تیغ مژگان تو نیست
То ба чанд эй кӯҳкани сахтии кашӣ дар бесутун ?
تا به چند ای کوهکن سختی کشی در بیستون؟
Тешаи оташи нафас гуё ба фармон ту нест
تیشه آتش نفس گویا به فرمان تو نیست
Май барам чун номи оғӯш аз канорам май Ромӣ
می برم چون نام آغوش از کنارم می رمی
Ин қабои часбон ба шамшоди хиромон ту нест
این قبا چسبان به شمشاد خرامان تو نیست
Ба ки дар ғурбат буд поем ба зиндон эй падар
به که در غربت بود پایم به زندان ای پدر
Як қадам бечоҳ дар саҳрои канъон ту нест
یک قدم بی چاه در صحرای کنعان تو نیست
намекунам шавқи туро аз рӯй шавқи худ қиёс
می کنم شوق ترا از روی شوق خود قیاس
Эҳтиёҷи номаҳои шавқи унвон ту нест
احتیاج نامه های شوق عنوان تو نیست
эй насими перҳани баргард аз канъон ба Миср
ای نسیم پیرهن برگرد از کنعان به مصر
Шуълаи шавқи марои ҳоҷат ба домон ту нест
شعله شوق مرا حاجت به دامان تو نیست
Юсуфи ман зери лаб то кигузорӣ холи нил ?
یوسف من زیر لب تا کی گذاری خال نیل؟
Ин кабӯтар дар хури чоҳи занхдон ту нест
این کبوتر در خور چاه زنخدان تو نیست
Хонхононро ба базму разм , соиб дида ам
خانخانان را به بزم و رزم، صائب دیده ام
Дар сахо ва дар шуҷоат чун зФрхон ту нест
در سخا و در شجاعت چون ظفرخان تو نیست
Дидаам соиби ҳамаи гулҳои боғи ҳинд ро
دیده ام صائب همه گلهای باغ هند را
Чун гул нашукуфта боғи сафоҳон ту нест
چون گل نشکفته باغ صفاهان تو نیست