Барги айши омода аз фақр ва қаноат шуд маро

برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرا

Дасти худ аз ҳар чаҳ шастами пок , қисмат шуд маро

دستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا

Худ ҳисобӣ шуд дили огоҳро рӯзи ҳисоб

خود حسابی شد دلِ آگاه را روزِ حساب

Дидаи инсофи мизон қиёмат шуд маро

دیدهٔ انصاف میزانِ قیامت شد مرا

Перӣ аз дунёӣ ботил кард рӯй ман ба ҳақ

پیری از دنیای باطل کرد روی من به حق

Қомат хам гашта миҳроб ибодат шуд маро

قامتِ خم‌گشته محرابِ عبادت شد مرا

Ҳар май талхӣ ки барадам дар ҷавониҳо ба кор

هر می تلخی که بردم در جوانی‌ها به کار

Вақти перии мояи ашк надомат шуд маро

وقت پیری مایهٔ اشکِ ندامت شد مرا

Донае ҷуз хӯрдан дил нест дар ҳангома ҳо

دانه‌ای جز خوردنِ دل نیست در هنگامه‌ها

Ҳайф аз авқотӣ ки сарфи дом суҳбат шуд маро

حیف از اوقاتی که صرفِ دامِ صحبت شد مرا

Ончӣ дар айёми перӣ кам шуд аз нури басар

آنچه در ایامِ پیری کم شد از نورِ بصر

Боиси афзӯнии нур басират шуд маро

باعثِ افزونی نورِ بصیرت شد مرا

Миннати эзадро ки дар анҷом умр омад ба даст

منت ایزد را که در انجامِ عمر آمد به دست

Дар ҷавонигар зи кафи домон фурсат шуд маро

در جوانی گر ز کف دامانِ فرصت شد مرا

Даст ҳар касро гирифтам соиб аз афтодагон

دستِ هر کس را گرفتم صائب از افتادگان

Бар чароғи зиндагии даст ҳимоят шуд маро

بر چراغِ زندگی دستِ حمایت شد مرا