Кӣ ҳазар аз хӯни халқи он ғамза хўнриз дошт ?

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟

Дошт парҳезигар ин бемор , аз парҳез дошт

داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

То нашуд об , аз ниқоби ғунчаи сар берун накард

تا نشد آب، از نقاب غنچه سر بیرون نکرد

Бас ки гули шармандагӣ зон рӯй шабнам хез дошт

بس که گل شرمندگی زان روی شبنم خیز داشت

Раҳнавардӣ буд чун шабдиз агар парвиз ро

رهنوردی بود چون شبدیز اگر پرویز را

Кӯҳкани ҳам қосидӣ чун нола шбхиз дошт

کوهکن هم قاصدی چون ناله شبخیز داشت

Баради ҳиммати зарраи моро ба авҷи осмон

برد همت ذره ما را به اوج آسمان

Варна кӣ хуршеди пурвои ман ночиз дошт ?

ورنه کی خورشید پروای من ناچیز داشت؟

Парда то бардошт аз рух бе нёзиҳои ҳақ

پرده تا برداشت از رخ بی نیازیهای حق

Зери пои афканд ҳар кас ҳар чаҳ дастовез дошт

زیر پا افکند هر کس هر چه دستاویز داشت

Дар шаҳодатгоҳи ваҳдати ошиқонро яксаранд

در شهادتگاه وحدت عاشقان را یکسرند

Он ки бар сар теша зад , қасди сар парвиз дошт

آن که بر سر تیشه زد، قصد سر پرویز داشت

То қиёматгар ба ман соиб бинозад давр нест

تا قیامت گر به من صائب بنازد دور نیست

Кӣ чу ман оташи забонии кишвар табриз дошт ?

کی چو من آتش زبانی کشور تبریز داشت؟