Шаб ки маҷлиси равшанӣ аз талъат ҷонона дошт

شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشت

Шамъи пеши чашми даст аз шҳпр парвона дошт

شمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت

намекунад хӯн дар дил акнӯн панҷаи хуршед ро

می کند خون در دل اکنون پنجه خورشید را

Тай шуд он фурсат ки зулф ӯ сиррӣ бо шона дошт

طی شد آن فرصت که زلف او سری با شانه داشت

Пеши он ойӣнаи рӯ бо сад ҳадиси ошно

پیش آن آیینه رو با صد حدیث آشنا

Тӯтии ман эътибори сабза бегона дошт

طوطی من اعتبار سبزه بیگانه داشت

Аз хморолўдгон бигузашт чун ҷоми тиҳӣ

از خمارآلودگان بگذشت چون جام تهی

Чашми махмурӣ ки дар ҳар гӯшаи сад майхона дошт

چشم مخموری که در هر گوشه صد میخانه داشت

Дар хроботӣ ки хок аз ҷуръаи хории маст буд

در خراباتی که خاک از جرعه خواری مست بود

Буи май аз мо дареғи он наргис мастона дошт

بوی می از ما دریغ آن نرگس مستانه داشت

То шудам оқил ба чашми ман ҷаҳон торик шуд

تا شدم عاقل به چشم من جهان تاریک شد

Буд аз доғи ҷунунгар равзании ин хона дошт

بود از داغ جنون گر روزنی این خانه داشت

Кард бар маҷнӯни фазои даштро чун шаҳри танг

کرد بر مجنون فضای دشت را چون شهر تنگ

Суҳбати гармӣ ки бо атфоли ин девона дошт

صحبت گرمی که با اطفال این دیوانه داشت

Танги зарфии монеъи шӯри ҷунун мо нашуд

تنگ ظرفی مانع شور جنون ما نشد

Бодаи мо ҷӯши хам дар сина паймона дошт

باده ما جوش خم در سینه پیمانه داشت

Дӯши кони рухсори отшноки базм афрӯз шуд

دوش کان رخسار آتشناک بزم افروز شد

Бе ривоҷии шамъро муҳтоҷи як парвона дошт

بی رواجی شمع را محتاج یک پروانه داشت

Сарф тан гардид авқоти шарифи дили тамом

صرف تن گردید اوقات شریف دل تمام

Каъбаи доман бар миён дар хизмат бтхонаҳ дошт

کعبه دامن بر میان در خدمت بتخانه داشت

Ҳар киро аз ҳалқа зӯҳҳод дидам сода тар

هر که را از حلقه زهاد دیدم ساده تر

Дом чун тасбеҳи пинҳон дар миён дона дошт

دام چون تسبیح پنهان در میان دانه داشت

Биксӣ безор кард аз зиндагии соиб ро

بیکسی بیزار کرد از زندگی صائب مرا

Вақти он каси хуш ки ғмхўории дарин ғмхонаҳ дошт

وقت آن کس خوش که غمخواری درین غمخانه داشت