Қоматати хами гашту пуштати бор тоъат барнадошт

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت

Чеҳра бе шармяти ранг хиҷолат барнадошт

چهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Шуд биногвашати сифеду бахт хоб олуд ту

شد بناگوشت سفید و بخت خواب آلود تو

Дар чунин субҳии сар аз болин ғифлат барнадошт

در چنین صبحی سر از بالین غفلت برنداشت

Поят аз рафтор монад ва пое наниҳодӣ ба роҳ

پایت از رفتار ماند و پایی ننهادی به راه

Рехти дандону лабати захм надомат барнадошт

ریخت دندان و لبت زخم ندامت برنداشت

Бо вуҷӯди раъшаи перӣ , кафи ларзони ту

با وجود رعشه پیری، کف لرزان تو

Аз гиребони таъаллуқи даст рағбат барнадошт

از گریبان تعلق دست رغبت برنداشت

Ҳар ки дар фасли баҳорони дона ашкӣ нарехт

هر که در فصل بهاران دانه اشکی نریخت

Вақти хирмани хӯшае ҷузи оҳ ҳасрат барнадошт

وقت خرمن خوشه ای جز آه حسرت برنداشت

Дар чунин ҳангомае соиби дил бе шарми ту

در چنین هنگامه ای صائب دل بی شرم تو

Пушти бидрдии зи девор фароғат барнадошт

پشت بیدردی ز دیوار فراغت برنداشت