Тифли бозигӯши мо зини хокдон дил барнадошт

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشت

Даст дар маҳди лаҳад аз муҳра гул барнадошт

دست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

То лаб хоҳиш гушӯдам роҳи рӯзӣ баста шуд

تا لب خواهش گشودم راه روزی بسته شد

Табъи файёзи карам , ибром соил барнадошт

طبع فیاض کرم، ابرام سایل برنداشت

Давр бош нози Лайлӣ ҳар қадар ифшоанд даст

دور باش ناز لیلی هر قدر افشاند دست

Гирди маҷнӯни даст аз домон маҳмил барнадошт

گرد مجنون دست از دامان محمل برنداشت

Бор бар дилҳо шавад дар пилаи афтодагӣ

بار بر دلها شود در پله افتادگی

Ҳар ки дар айёми давлати борӣ аз дил барнадошт

هر که در ایام دولت باری از دل برنداشت

Ман чисон аз зулф ӯ кӯтоҳи созами дасти хеш ?

من چسان از زلف او کوتاه سازم دست خویش؟

Шонаи дасти хушк азон мишкӣн слосл барнадошт

شانه دست خشک ازان مشکین سلاسل برنداشت

Буд аз дилбастагӣ , аз роҳ хўнхўоҳӣ набӯд

بود از دلبستگی، از راه خونخواهی نبود

Хӯн мо гирдаст аз домон қотил барнадошт

خون ما گردست از دامان قاتل برنداشت

Аз моли саъии мо беҳосилон дорад хабар

از مآل سعی ما بی حاصلان دارد خبر

Ҳар сбкдстӣ ки тухм ифшоанд ва ҳосил барнадошт

هر سبکدستی که تخم افشاند و حاصل برنداشت

Шуд замини гир аз алойиқ , ҷони гардуни сайри мо

شد زمین گیر از علایق، جان گردون سیر ما

Киштии мо аз гаронии дили з соҳил барнадошт

کشتی ما از گرانی دل ز ساحل برنداشت

Нест ғайр аз дасти файёзӣ ки бахшад бе савол

نیست غیر از دست فیاضی که بخشد بی سؤال

Абри серобӣ ки об аз рӯй соил барнадошт

ابر سیرابی که آب از روی سایل برنداشت

Шуд зи васли каъба бе қатъи биёбони комёб

شد ز وصل کعبه بی قطع بیابان کامیاب

Роҳи паймое ки даст аз доман дар барнадошт

راه پیمایی که دست از دامن در برنداشت

Тавқи қамарии ҳалқаи берун дар шуд сарв ро

طوق قمری حلقه بیرون در شد سرو را

Гардани озодагони бор слосл барнадошт

گردن آزادگان بار سلاسل برنداشت

Қонеъ аз гавҳар ба каф гардид дар баҳри вуҷӯд

قانع از گوهر به کف گردید در بحر وجود

Ҳар ки соиби ибрат аз дунёӣ ботил барнадошт

هر که صائب عبرت از دنیای باطل برنداشت