Санги Тифлон аз ҷунуни ратл гаронӣ шуд маро
سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرا
Дарду доғи ишқи боғ ва бӯстонӣ шуд маро
درد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Аз гирифторӣ ба озодии расидам дар қафас
از گرفتاری به آزادی رسیدم در قفس
Хорхор дидани гул ошёнӣ шуд маро
خارخارِ دیدنِ گل آشیانی شد مرا
Шуд зи дунёи чашм бастан , ҷинат дар баста ам
شد ز دنیا چشم‌بستن، جنتِ در بسته‌ام
Хат кашӣдан бар ҷаҳон , хат амоне шуд маро
خط کشیدن بر جهان، خطِ امانی شد مرا
Ъушрати малик сулаймон мекунам дар чашми мӯр
عشرتِ مُلکِ سلیمان می‌کنم در چشمِ مور
Қатра аз диққати муҳӣт бекаронӣ шуд маро
قطره از دقّت محیطِ بیکرانی شد مرا
То зи хомӯшии забон безабонон ёфтам
تا ز خاموشی زبانِ بی زبانان یافتم
Рӯй дар девор кардам , ҳамзабонӣ шуд маро
روی در دیوار کردم، همزبانی شد مرا
Бас ки дидам бесаботӣ аз ҷаҳон бе вафо
بس که دیدم بی‌ثباتی از جهانِ بی‌وفا
Хоки сокин дар назари об равонӣ шуд маро
خاکِ ساکن در نظر آبِ روانی شد مرا
Дар ҷавонии тавбаи дмсрд перам карда буд
در جوانی توبهٔ دمسرد پیرم کرده بود
Ҳиммати пери Муғони бахт ҷавонӣ шуд маро
همتِ پیرِ مغان بختِ جوانی شد مرا
Тири оҳӣ аз пушаймонӣ наҷуст аз сина ам
تیرِ آهی از پشیمانی نجست از سینه‌ام
Гар чаҳ аз бори гунаҳ , қад чун камоне шуд маро
گر‌چه از بارِ گُنَه، قد چون کمانی شد مرا
Ҳарфи паймоеи марои пайваста дар хамёза дошт
حرف‌پیمایی مرا پیوسته در خمیازه داشت
Меҳри хомӯшӣ ба лаби ратл гаронӣ шуд маро
مُهرِ خاموشی به لب رطلِ گرانی شد مرا
Поси суҳбати доштан дар дӯзахами афканда буд
پاسِ صحبت‌داشتن در دوزخم افکنده بود
Гӯшаи азлати биҳишт ҷовдонӣ шуд маро
گوشهٔ عزلت بهشتِ جاودانی شد مرا
Гуфтам аз хат , дору гири ҳасан ӯ охир шавад
گفتم از خط، دار و گیرِ حسنِ او آخر شود
Оқибати хати фитнаи охир замонӣ шуд маро
عاقبت خط فتنهٔ آخر زمانی شد مرا
Шавқи ман афтода Эй нагузошт дар рӯй замин
شوقِ من افتاده‌ای نگذاشت در روی زمین
Нақши по аз беқарорӣ корвонӣ шуд маро
نقش پا از بی‌قراری کاروانی شد مرا
Пеш ҳар сангӣ ки кардам синаро соиби сипар
پیشِ هر سنگی که کردم سینه را صائب سپر
Дар биёбони талаби санг нишоне шуд маро
در بیابانِ طلب سنگِ نشانی شد مرا