Ҳосилии ғайр аз туҳидастии дил равшан надошт

حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشت

Шамъ бо он манзалати ҳаргизи ду пероҳан надошт

شمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

Чашми моро ҳасрати парвоз дар дил шуд гиреҳ

چشم ما را حسرت پرواز در دل شد گره

Бас ки умеди пари коҳии азин хирман надошт

بس که امید پر کاهی ازین خرمن نداشت

Ҳар қадар поем ба санг омад дарин зулмати саро

هر قدر پایم به سنگ آمد درین ظلمت سرا

Ҳеҷ дилсӯзии чароғии пеши пой ман надошт

هیچ دلسوزی چراغی پیش پای من نداشت

намешавад аз танги чашмони дастгоҳи айши танг

می شود از تنگ چشمان دستگاه عیش تنگ

Вақти захмии хуш ки чашми бахя аз сӯзан надошт

وقت زخمی خوش که چشم بخیه از سوزن نداشت

Умри худ биҷо талаф кардам ба дасту по задан

عمر خود بیجا تلف کردم به دست و پا زدن

Соҳилии ин баҳри хунини ҷузи фурӯ рафтан надошт

ساحلی این بحر خونین جز فرو رفتن نداشت

Нест ҷузи бегонагӣ аз ошноён рӯзем

نیست جز بیگانگی از آشنایان روزیم

Гарчи поси ошнои ҳеҷ кас чун ман надошт

گرچه پاس آشنایی هیچ کس چون من نداشت

Риштаи тобӣ то баҷо буд аз либос ҳастем

رشته تابی تا بجا بود از لباس هستیم

Хори саҳрои маломати дастам аз доман надошт

خار صحرای ملامت دستم از دامن نداشت

Шуд ҷаҳони танг аз тарки худӣ бар ман васеъ

شد جهان تنگ از ترک خودی بر من وسیع

Ин қабои танг , соиби чора ҷуз кандан надошт

این قبای تنگ، صائب چاره جز کندن نداشت