Зон камони абрӯи сари таслим пичондн надошт

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشت

Рӯ ба марг аз қиблаи он теғ гардондан надошт

رو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Аз нигоҳӣ буд мумкини куштани мо оҷизон

از نگاهی بود ممکن کشتن ما عاجزان

Дасту теғи нозанини хеш рнҷондн надошт

دست و تیغ نازنین خویش رنجاندن نداشت

Қобили фитрок агар сайди заъиф мо набӯд

قابل فتراک اگر صید ضعیف ما نبود

Аз азал эй шоҳбози ҳасан гирондн надошт

از ازل ای شاهباز حسن گیراندن نداشت

Чашм қурбонӣ намедорад нигоҳ бе адаб

چشم قربانی نمی دارد نگاه بی ادب

Аз ман ҳайрони изори хеш пӯшондан надошт

از من حیران عذار خویش پوشاندن نداشت

Давр бош аз хештан дорад сапанд бе қарор

دور باش از خویشتن دارد سپند بی قرار

Аз ҳарими васли ин битобро рондан надошт

از حریم وصل این بی‌تاب را راندن نداشت

Бар гуҳари гирди ятемии обрӯӣ иззат аст

بر گهر گرد یتیمی آبروی عزت است

Аз ҳарими васли ин бетобро рондан надошт

از غبار هستی ما دامن افشاندن نداشت

Бар гуҳари гирди ятемии обрӯӣ иззат аст

خون قربان گشتگان را دست دامنگیر نیست

Аз ғубор ҳастӣ мо доман афшодан надошт

از سر خاک شهیدان راه گرداندن نداشت

Хӯн қурбон гаштагонро даст домангир нест

قاصدان را یک قلم نومید کردن خوب نیست

Аз сари хоки шаҳидони роҳ гардондан надошт

نامه ما پاره کردن داشت گر خواندن نداشت

Қосидонро як қалами навмед кардан хуб нест

زیر تیغ او که یک جان را دهد صد جان عوض

Номаи мо пора кардан доштгар хондан надошт

نقد جان خویش را صائب نیفشاندن نداشت

Зери теғ ӯ ки як ҷонро диҳад сад ҷони иваз

چون به عمر جاودان صائب تسلی گشت خضر؟

Нақди ҷони хешро соиб ниФшондн надошт

داشت سیری عالم امکان ولی ماندن نداشت