Дар баҳори навҷуоне ҳар ки аз саҳбои гузашт

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت

Бетаваққуф метавонад аз сари дунёи гузашт

بی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Маркази паргор ҳайронӣаст чашми оҳӯон

مرکز پرگار حیرانی است چشم آهوان

То кадомин Лайлии хуши чашми азин саҳрои гузашт

تا کدامین لیلی خوش چشم ازین صحرا گذشت

Гули з хиҷлат шуд гулобу булбул аз ғайрати кабоб

گل ز خجلت شد گلاب و بلبل از غیرت کباب

То зи тарафи гулистони он оташини симои гузашт

تا ز طرف گلستان آن آتشین سیما گذشت

Хуба ҳиҷрон кардаро зарфи шароб васл нест

خوبه هجران کرده را ظرف شراب وصل نیست

Хушки лаб май боядам чун киштӣ аз дарёи гузашт

خشک لب می بایدم چون کشتی از دریا گذشت

Хори саҳрои маломати мӯии оташ дида аст

خار صحرای ملامت موی آتش دیده است

То кадомин грмрўи зини домани саҳрои гузашт

تا کدامین گرمرو زین دامن صحرا گذشت

То қиёмати пушт аз девор ҳайрат барнадошт

تا قیامت پشت از دیوار حیرت برنداشت

Ҳар киро аз пеши чашми он қомати раънои гузашт

هر که را از پیش چشم آن قامت رعنا گذشت

Ба з хокистар набошад серумае оташин ро

به ز خاکستر نباشد سرمه ای آتشین را

Аз сияҳи рӯзон наме бояд ба истиғнои гузашт

از سیه روزان نمی باید به استغنا گذشت

Кард аз дили вопасии моро дар он олами халос

کرد از دل واپسی ما را در آن عالم خلاص

Аз азизони ҷаҳон ҳар кас ки пеш аз мо гузашт

از عزیزان جهان هر کس که پیش از ما گذشت

Миннати сайқали сияҳ дилтар кунад ойӣна ро

منت صیقل سیه دلتر کند آیینه را

Сайли мо соиби ғуборолуд аз дарёи гузашт

سیل ما صائب غبارآلود از دریا گذشت