Ҳиммати мардонаи мо аз май ҳмрои гузашт

همت مردانه ما از می حمرا گذشت

Киштии мо бо даҳони хушки азин дарёи гузашт

کشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Тангнои ҷисм бар мо зиндагиро талх дошт

تنگنای جسم بر ما زندگی را تلخ داشت

Дар фишори қабр , айёми ҳаёти мо гузашт

در فشار قبر، ایام حیات ما گذشت

Дар куҳансолӣ ҷавон шуд ҳар ки тарк ме накард

در کهنسالی جوان شد هر که ترک می نکرد

Дар ҷавонӣ пер шуд ҳар кас ки аз саҳбои гузашт

در جوانی پیر شد هر کس که از صهبا گذشت

Гар намешуд хорхори ишқи домангири мо

گر نمی شد خارخار عشق دامنگیر ما

Май тавонистеми осон аз сари дунёи гузашт

می توانستیم آسان از سر دنیا گذشت

То гусаст аз риштаи Марями зи чашми дурбин

تا گسست از رشته مریم ز چشم دوربین

зи атласи гардуни муҷарради сӯзани исои гузашт

ز اطلس گردون مجرد سوزن عیسی گذشت

Қолаби фарсӯдагон , фонӯси шамъ тавр шуд

قالب فرسودگان، فانوس شمع طور شد

То ба хоки куштагони он оташини симои гузашт

تا به خاک کشتگان آن آتشین سیما گذشت

Бас ки домангир афтодааст хоки кӯии ишқ

بس که دامنگیر افتاده است خاک کوی عشق

Сайл бе зинҳори натавонади азин саҳрои гузашт

سیل بی زنهار نتواند ازین صحرا گذشت

Дар ҳалоки кӯҳкани шамшер заҳролӯд шуд

در هلاک کوهکن شمشیر زهرآلود شد

Аз даҳони теша ҳар захмӣ ки бар хорои гузашт

از دهان تیشه هر زخمی که بر خارا گذشت

Рӯзии дили гашт аз зулфи дароз ӯ маро

روزی دل گشت از زلف دراز او مرا

Ончӣ бар бемор аз тӯли шаби ялдои гузашт

آنچه بر بیمار از طول شب یلدا گذشت

Тарки дастори тааюни коми бахш олимӣ аст

ترک دستار تعین کام بخش عالمی است

Маҳфилиро кард рангин то зи сари минои гузашт

محفلی را کرد رنگین تا ز سر مینا گذشت

Гарчи поиш то ба зону дар гуласт аз бори дил

گرچه پایش تا به زانو در گل است از بار دل

Сарви натавонади зи сайри олами болои гузашт

سرو نتواند ز سیر عالم بالا گذشت

Дар замони муваҷҷаҳи ашки фалаки паймои ман

در زمان موجه اشک فلک پیمای من

Абри соиб аз сари дарюзаи дарёи гузашт

ابر صائب از سر دریوزه دریا گذشت

Хониш
ғзл шморҳ 76 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇