Дар дилами ҳаргоҳи зулфи он парии пайкари гузашт

در دلم هرگاه زلف آن پری پیکر گذشت

Аз сари дарёии чашмами муваҷҷаҳи анбари гузашт

از سر دریای چشمم موجه عنبر گذشت

Бар сари маҷнӯн агар карданд мурғони ошён

بر سر مجنون اگر کردند مرغان آشیان

Мурғи натавонади зи сӯзи дили маро бар сари гузашт

مرغ نتواند ز سوز دل مرا بر سر گذشت

Аз дар дил ме тавон коми ду олам ёфтан

از در دل می توان کام دو عالم یافتن

Дар ба дар афтод ҳар кас бе хабари зин дар гузашт

در به در افتاد هر کس بی خبر زین در گذشت

Гавҳари сероб дар ганҷина иқбол нест

گوهر سیراب در گنجینه اقبال نیست

Бо даҳони хушки азин ғмхонаҳи Искандари гузашт

با دهان خشک ازین غمخانه اسکندر گذشت

Хушки мағзии лозими зиндон гардунасту бас

خشک مغزی لازم زندان گردون است و بس

намешавад райҳонтар , дӯдӣ каз ин миҷмари гузашт

می شود ریحان تر، دودی کز این مجمر گذشت

Кам нагардад барги айш аз хонааш дар бргриз

کم نگردد برگ عیش از خانه اش در برگریز

Ҳар ки айёми баҳораши зери болу пари гузашт

هر که ایام بهارش زیر بال و پر گذشت

Гуфтам аз ҳоли дили пар хӯн кунам ҳарфии рақам

گفتم از حال دل پر خون کنم حرفی رقم

То қалами бардоштами як найзаи хӯн аз сари гузашт

تا قلم برداشتم یک نیزه خون از سر گذشت

Гар набошад аз алойиқи боли ҳиммати зери санг

گر نباشد از علایق بال همت زیر سنگ

наме тавон чун мавҷи азин дарёӣ бе лангари гузашт

می توان چون موج ازین دریای بی لنگر گذشت

Аз такаллуфи нафаси қонеъ талхкомӣ ме кашад

از تکلف نفس قانع تلخکامی می کشد

Шкрстон шуд замин то мӯр аз шукри гузашт

شکرستان شد زمین تا مور از شکر گذشت

Тарки афсар бо вуҷӯди фақри чандон кор нест

ترک افسر با وجود فقر چندان کار نیست

Аз ҳубоби осони тавон дар баҳри пари гавҳари гузашт

از حباب آسان توان در بحر پر گوهر گذشت

Хӯша додан дар ивази хирман гирифтан саҳл нест

خوشه دادن در عوض خرمن گرفتن سهل نیست

Вақъи шамъии хуш ки пеши офтоб аз сари гузашт

وقع شمعی خوش که پیش آفتاب از سر گذشت

Орзӯ чун сӯхт дар дили ҳирсро оҷиз кунад

آرزو چون سوخت در دل حرص را عاجز کند

Мӯр ҳайҳот аст битавонад зи хокистари гузашт

مور هیهات است بتواند ز خاکستر گذشت

Дар хароботи ҷаҳон чун офтоб бе завол

در خرابات جهان چون آفتاب بی زوال

Рӯзгори хўшдлии моро ба як соғари гузашт

روزگار خوشدلی ما را به یک ساغر گذشت

Бастагии баъд аз гушоиш нест бар хотири гарон

بستگی بعد از گشایش نیست بر خاطر گران

Аз худо хоҳад гиреҳ , чун ришта аз гавҳари гузашт

از خدا خواهد گره، چون رشته از گوهر گذشت

Нест соиби ҳеҷ гардӣ бар дили равшани маро

نیست صائب هیچ گردی بر دل روشن مرا

Гарчи умри ахгари ман зери хокистари гузашт

گرچه عمر اخگر من زیر خاکستر گذشت