Барқ чун абри баҳор аз кишти ман гирёни гузашт

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشت

Сайли гирдолӯди хиҷлати зини даҳ вайрони гузашт

سیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Шавқ чун по дар рикоб биқрорӣ оварад

شوق چون پا در رکاب بیقراری آورد

наме тавон бо асб чун аз оташи сӯзони гузашт

می توان با اسب چون از آتش سوزان گذشت

Гар чунин тбхоли ғайрати меҳр лаб гардад маро

گر چنین تبخال غیرت مهر لب گردد مرا

Ташнаи лаб май бояд аз сарчашмаи ҳайвони гузашт

تشنه لب می باید از سرچشمه حیوان گذشت

Тарки дасту пой кӯшиш кун ки дар майдони лоф

ترک دست و پای کوشش کن که در میدان لاف

Бо ҳама бедасту поеи гӯй аз чавгони гузашт

با همه بی دست و پایی گوی از چوگان گذشت

Дасти хори даъвӣ аз домони худ кӯтоҳ кард

دست خار دعوی از دامان خود کوتاه کرد

Аз риёзи офариниш ҳар ки дасти афшони гузашт

از ریاض آفرینش هر که دست افشان گذشت

Киштии худро ба хушк оварад аз дарёии хӯн

کشتی خود را به خشک آورد از دریای خون

Ҳар ки баҳри нони ҷӯ аз неъмати алвони гузашт

هر که بهر نان جو از نعمت الوان گذشت

Ҷамъи зоди охират аз зиндагии манзур буд

جمع زاد آخرت از زندگی منظور بود

Умри мо беҳосилон дар фикри обўи нони гузашт

عمر ما بی حاصلان در فکر آبو نان گذشت

Чашм бастани соиб аз кунҷи қаноат мушкил аст

چشم بستن صائب از کنج قناعت مشکل است

Варна аз малики сулаймон ме тавон осони гузашт

ورنه از ملک سلیمان می توان آسان گذشت