Аз сари хоки шаҳидони ёри хуши сангини гузашт

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشت

Аз муҳӣт оташин натавон ба ин тамкини гузашт

از محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Машк меҷӯшад ба ҷои хӯни зи нофи лолаи зор

مشک می جوشد به جای خون ز ناف لاله زار

То азин саҳрои кадомин оҳӯии мишкӣни гузашт

تا ازین صحرا کدامین آهوی مشکین گذشت

Дўрбошӣ нест ҳоҷати ҳасан шарм олуд ро

دورباشی نیست حاجت حسن شرم آلود را

Борҳои дасти тиҳии зини гулистони гулчини гузашт

بارها دست تهی زین گلستان گلچین گذشت

Ман кӣм то шамъ бошад бар сари болини ман ?

من کیم تا شمع باشد بر سر بالین من؟

Шуъла саргармем як найза аз болини гузашт

شعله سرگرمیم یک نیزه از بالین گذشت

Марги ошиқи талхтар аз ком зҳрошом ӯст

مرگ عاشق تلختر از کام زهرآشام اوست

Аз ҳалоки кӯҳкан ёрб чаҳ бар ширини гузашт

از هلاک کوهکن یارب چه بر شیرین گذشت

Суҳбати мо бо рух ӯ , чун насиму лолаи зор

صحبت ما با رخ او، چون نسیم و لاله زار

Гарчи зуд омад ба сар , бе чашми бади рангини гузашт

گرچه زود آمد به سر، بی چشم بد رنگین گذشت

Оҳи ҳасрат дар дилам чун сабзаи зер санг монад

آه حسرت در دلم چون سبزه زیر سنگ ماند

Бас ки аз ман он саропои ноз бо тамкини гузашт

بس که از من آن سراپا ناز با تمکین گذشت

Исмати Юсуфи ҳисор корвонӣ ме шавад

عصمت یوسف حصار کاروانی می شود

Дид то рӯй туро аз хӯни гули гулчини гузашт

دید تا روی ترا از خون گل گلچین گذشت

Рутбаи гуфторро ҳайрат талофӣ ме кунад

رتبه گفتار را حیرت تلافی می کند

Чора хомӯшӣаст шеъриро ки аз таҳсини гузашт

چاره خاموشی است شعری را که از تحسین گذشت

Дӯстӣу душмании басои халқи соиб офтоб аст

دوستی و دشمنی با خلق صائب آفت‌است

Аз ҷадал осӯда шуд ҳар каси зи меҳру кини гузашт

از جدل آسوده شد هر کس ز مهر و کین گذشت