Умри ман дар сояи он қомати дилҷӯи гузашт

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشت

Аз чунон ҳайрати фарои сарвии чисони ин ҷӯи гузашт ?

از چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Маҳмили Лайлии сбксирст , варна борҳо

محمل لیلی سبکسیرست، ورنه بارها

Чашми маҷнӯн дар давидан аз Роми оҳӯи гузашт

چشم مجنون در دویدن از رم آهو گذشت

Ҳамчунон бегона аз дайнаст чашми кофараш

همچنان بیگانه از دین است چشم کافرش

Гарчи ъмши ҷумла дар миҳроби он абрӯи гузашт

گرچه عمش جمله در محراب آن ابرو گذشت

Зуҳра шерон шавад аз дидани ҳамчашми об

زهره شیران شود از دیدن همچشم آب

Ёрб аз назораи Лайлӣ чаҳ бар оҳӯи гузашт

یارب از نظاره لیلی چه بر آهو گذشت

Аз нигаҳ мешуд ғуборолуди оби гавҳараш

از نگه می شد غبارآلود آب گوهرش

Аз ғубори хат чаҳ ёрб бар ақиқ ӯ гузашт

از غبار خط چه یارب بر عقیق او گذشت

Бар баёзи ориз ӯ аз ғубор хат нарафт

بر بیاض عارض او از غبار خط نرفت

Ончӣ бар рӯзи ман аз зулфи сиёҳ ӯ гузашт

آنچه بر روز من از زلف سیاه او گذشت

Аз сиёҳии раҳи бурун бе Хизри бурдан мушкил аст

از سیاهی ره برون بی خضر بردن مشکل است

Серума хӯнҳо хӯрд то зон наргиси ҷодӯи гузашт

سرمه خونها خورد تا زان نرگس جادو گذشت

Бар дами сад теғи урёни по ниҳодан мушкил аст

بر دم صد تیغ عریان پا نهادن مشکل است

Тунди натавонади нигоҳ аз чини он абрӯи гузашт

تند نتواند نگاه از چین آن ابرو گذشت

Дида равшан намемонад дарин бстонсро

دیده روشن نمی ماند درین بستانسرا

Дид то хуршедро шабнами зи рангу бӯи гузашт

دید تا خورشید را شبنم ز رنگ و بو گذشت

Даст аз об зиндагӣ натавон ба хоки тираи шаст

دست از آب زندگی نتوان به خاک تیره شست

Вой бар он кас ки баҳри нони зи оби рӯи гузашт

وای بر آن کس که بهر نان ز آب رو گذشت

Тарк худбинӣ намеояд з ҳар ношстаҳ рӯй

ترک خودبینی نمی آید ز هر ناشسته روی

Сарв натавонист бо озодагии зини ҷӯи гузашт

سرو نتوانست با آزادگی زین جو گذشت

Дар дил ӯ раҳ надорад , варна соиби борҳо

در دل او ره ندارد، ورنه صائب بارها

Тири оҳи ман зи санг аз қӯти бозуи гузашт

تیر آه من ز سنگ از قوت بازو گذشت