Сар ба ҷайби хеши дздидм , кулоҳӣ шуд маро
سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مرا
Ҷамъ кардам пой дар доман , паноҳӣ шуд маро
جمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا
Дар гузор сайл будам , доштам то хона Эй
در گذارِ سیل بودم، داشتم تا خانه‌ای
Аз гаронон , тарки хону мон паноҳӣ шуд маро
از گِرانان، تُرک‌خان‌و‌مان پناهی شد مرا
Дастгоҳи айш бар ман хоби роҳат талх дошт
دستگاهِ عیش بر من خوابِ راحت تلخ داشت
Чун сабуи кӯтоҳи дастии такя гоҳе шуд маро
چون سبو کوتاه‌دستی تکیه‌گاهی شد مرا
Ғайр ҳақ кардам Фромш ҳар чаҳ дар дили доштам
غیرِ حق کردم فرامش هر چه در دل داشتم
Тоқи нисён аз ду олами қибла гоҳе шуд маро
طاقِ نسیان از دو عالم قبله‌گاهی شد مرا
Шӯри дарёии ҷаҳони вақти маро шӯрида дошт
شورِ دریای جهان وقتِ مرا شوریده داشت
Аз хатари коми наҳанг оромгоҳӣ шуд маро
از خطر کامِ نهنگ آرامگاهی شد مرا
Бенадомат барнаёмад як нафас аз сина ам
بی‌ندامت برنیامد یک نفس از سینه‌ام
Зиндагӣ чун субҳ , сарфи мад оҳӣ шуд маро
زندگی چون صبح، صرفِ مدِّ آهی شد مرا
Ҳеҷ касро аз азизони дил ба ҳол ман насӯхт
هیچ کس را از عزیزان دل به حالِ من نسوخت
Ҳамчуи Юсуфи покдомонӣ гуноҳӣ шуд маро
همچو یوسف پاکدامانی گناهی شد مرا
То ба чашми нури ваҳдати серума бениш кашид
تا به چشمِ نورِ وحدت سرمهٔ بینش کشید
Ҳар сари хорӣ ба мақсад шоҳроҳӣ шуд маро
هر سرِ خاری به مقصد شاهراهی شد مرا
То гушӯдам дидаи инсоф , ҳар доғи паланг
تا گشودم دیدهٔ انصاف، هر داغِ پلنگ
Дар назари чашми ғизоли хуш нигоҳӣ шуд маро
در نظر چشمِ غزالِ خوش‌نگاهی شد مرا
То назар бар хомаи наққоши афкандами зи нақш
تا نظر بر خامهٔ نقاش افکندم ز نقش
Ҳар каҷӣ аз рости бинии каҷ кулоҳӣ шуд маро
هر کجی از راست‌بینی کج‌کلاهی شد مرا
Хомшӣ аз кардаҳои бад ба фарёдам расед
خامشی از کرده‌های بد به فریادم رسید
Безабониҳо забон узрхоҳӣ шуд маро
بی زبانی‌ها زبانِ عذرخواهی شد مرا
То ба хат анбарин шуд дидаи ман ошно
تا به خطِ عنبرین شد دیدهٔ من آشنا
Зулф дар мади назари мор сиёҳӣ шуд маро
زلفِ در مدِّ نظر مارِ سیاهی شد مرا
Соиб аз макри ҷаҳон бевафо ғофил шудам
صائب از مکرِ جهانِ بی‌وفا غافل شدم
Домани раҳзани зи ғифлат хобгоҳӣ шуд маро
دامنِ رهزن ز غفلت خوابگاهی شد مرا