То ба кӣ банди гронҷонӣ ба по бошад маро

تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرا

Ин зира то чанд дар зер қабо бошад маро

این زره تا چند در زیر قبا باشد مرا

Дар ҷаҳони покбозии фақри ҳам дом балост

در جهانِ پاکبازی فقر هم دام بلاست

Муҳра дар шшдри зи нақш бӯрё бошад маро

مهره در ششدر ز نقشِ بوریا باشد مرا

Фикри обу дона дар кунҷи қафас беҳосил аст

فکرِ آب و دانه در کنجِ قفس بی حاصل است

Зери чарх , андешаи рӯзӣ чаро бошад маро

زیرِ چرخ، اندیشهٔ روزی چرا باشد مرا

То ннўшонм , нагардад дар мазоқами хушгувор

تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگوار

Дар қадаҳ чун Хизр агар об бақо бошад маро

در قدح چون خضر اگر آبِ بقا باشد مرا

Барнаме оем ба рангӣ ҳар замон чун навбаҳор

برنمی‌آیم به رنگی هر زمان چون نوبهار

Сарви озодам ки доими як қабо бошад маро

سروِ آزادم که دایم یک قبا باشد مرا

Нест маркази тобеъи паргор дар саргаштагӣ

نیست مرکز تابعِ پرگار در سرگشتگی

Гар равад аз ҷои гардуни дил ба ҷо бошад маро

گر رود از جایِ گردون دل به جا باشد مرا

Сабзаи теғи турои хӯни ду олам шабнамӣ аст

سبزهٔ تیغِ ترا خونِ دو عالم شبنمی است

Кистам ман каз ту чашм хўнбҳо бошад маро

کیستم من کز تو چشمِ خونبها باشد مرا

Хасми оҷизро мурувват нест кардани поймол

خصمِ عاجز را مروّت نیست‌ کردن پایمال

Сабзи созам , хор агар дар зер по бошад маро

سبز سازم، خار اگر در زیر پا باشد مرا

Мавҷи натавонад гирифтани домани сайлоб ро

موج نتواند گرفتن دامنِ سیلاب را

Монеъи рафтор чун занҷир по бошад маро ?

مانعِ رفتار چون زنجیرِ پا باشد مرا؟

намекунам бар бистари гули хоб аз бе ҳосилӣ

می‌کنم بر بسترِ گل خواب از بی‌حاصلی

Бар сари болин агар барқ фано бошад маро

بر سرِ بالین اگر برقِ فنا باشد مرا

Ман ки соиб аз насим гул шавам бедасту по

من که صائب از نسیمِ گل شوم بی دست و پا

Тоқати назораи гулшан куҷо бошад маро ?

طاقتِ نظارهٔ گلشن کجا باشد مرا؟