Аз савдои офариниши дили мукаддари бозгашт

از سودا آفرینش دل مکدر بازگشت

Бо даҳони хушки азин зулмати Сикандари бозгашт

با دهان خشک ازین ظلمت سکندر بازگشت

Дид рухсори ту , аз оташи самандари бозгашт

دید رخسار تو، از آتش سمندر بازگشت

Тӯтӣ аз гуфтори ширинати зи шукри бозгашт

طوطی از گفتار شیرینت ز شکر بازگشت

Боди дастонро карямон дастгирӣ ме кунанд

باد دستان را کریمان دستگیری می کنند

Абри доим аз лаби дарёи тавонгари бозгашт

ابر دایم از لب دریا توانگر بازگشت

Гирд исён нест монеъи осӣонро аз руҷӯъ

گرد عصیان نیست مانع عاصیان را از رجوع

Сӯии дарёи мавҷ аз соҳили мукаррари бозгашт

سوی دریا موج از ساحل مکرر بازگشت

Ҷбаҳу дастор май хоҳеми мо берун барем

جبه و دستار می خواهیم ما بیرون بریم

Аз хроботӣ ки сад қоруни қаландари бозгашт

از خراباتی که صد قارون قلندر بازگشت

Рӯҳ дар зиндони тан мондааст аз афсурдагӣ

روح در زندان تن مانده است از افسردگی

Оби натавонад ба абр аз ҳабси гавҳари бозгашт

آب نتواند به ابر از حبس گوهر بازگشت

Ҳеҷ касро аз шароби маърифати лаб тар нашуд

هیچ کس را از شراب معرفت لب تر نشد

Сар ба меҳри ин бода чун минои зи соғари бозгашт

سر به مهر این باده چون مینا ز ساغر بازگشت

Ҳар ки зиҳ кард аз сбкдстии камони дор ро

هر که زه کرد از سبکدستی کمان دار را

Зуд чун Мансури азин майдони Музаффари бозгашт

زود چون منصور ازین میدان مظفر بازگشت

Нест шайтони ноумед аз остони раҳматаш

نیست شیطان ناامید از آستان رحمتش

Чун тавонам ман ба навмидии азин дар бозгашт ?

چون توانم من به نومیدی ازین در بازگشت؟

Он ки соиби манъ мо мекард азон хўршидрў

آن که صائب منع ما می کرد ازان خورشیدرو

Дид чун он чеҳраро бо дидатар бозгашт

دید چون آن چهره را با دیده تر بازگشت