Пеши хати тозаи он сарви бустони биҳишт

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشت

Аз сияҳи перон буд дар дидаи райҳони биҳишт

از سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Ҳаст зиндони пар аз ваҳшат ба чашми орифон

هست زندان پر از وحشت به چشم عارفان

Пеши тоқи он ду абрӯи қасру айвони биҳишт

پیش طاق آن دو ابرو قصر و ایوان بهشت

Хулди ҷои неъмати дидор натавонад гирифт

خلد جای نعمت دیدار نتواند گرفت

намехӯрд хӯни ориф аз нъмои алвони биҳишт

می خورد خون عارف از نعمای الوان بهشت

Ҳар ки дорад қомати раъноӣ ӯро дар назар

هر که دارد قامت رعنای او را در نظر

намеравад доими саросар дар хиёбони биҳишт

می رود دایم سراسر در خیابان بهشت

Давр бош ноз агар наздик гузорад маро

دور باش ناز اگر نزدیک گذارد مرا

наме тавон гул чидан аз симои дарбони биҳишт

می توان گل چیدن از سیمای دربان بهشت

эй биҳиштии рӯ , зи ошиқ рӯй пӯшидан чаро ?

ای بهشتی رو، ز عاشق روی پوشیدن چرا؟

Гул намегардад ба чидан кам зи бустони биҳишт

گل نمی گردد به چیدن کم ز بستان بهشت

Зинҳор аз ҳалқаи фитроки ҷонони срмпич

زینهار از حلقه فتراک جانان سرمپیچ

То ҳам ӣнҷои сари барорӣ аз гиребони биҳишт

تا هم اینجا سر برآری از گریبان بهشت

Роҳи паймое ки бар худ хоби роҳат талх кард

راه پیمایی که بر خود خواب راحت تلخ کرد

Пок созад гирди роҳ аз худ ба домони биҳишт

پاک سازد گرد راه از خود به دامان بهشت

Чашмгарӣоне ки оради хӯни ғайратро ба ҷӯш

چشم گریانی که آرد خون غیرت را به جوش

Пеши ман хуштар буд аз рӯй хандони биҳишт

پیش من خوشتر بود از روی خندان بهشت

Қонеъонро дар дил хурсанд оҳ сард нест

قانعان را در دل خرسند آه سرد نیست

Раҳ намебошад хазонро дар гулистони биҳишт

ره نمی باشد خزان را در گلستان بهشت

Бо призодони маънӣ ъшқбозӣ карда аст

با پریزادان معنی عشقبازی کرده است

Кӣ ба чашм соиб ояд ҳуру ғулмони биҳишт ?

کی به چشم صائب آید حور و غلمان بهشت؟