Ҳар ки худро ёфт , давлат дар канор хеш ёфт

هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافت

Ҳосил рӯй заминро дар ғубор хеш ёфт

حاصل روی زمین را در غبار خویش یافت

Хок дар чашмаш агар оради ду оламро ба чашм

خاک در چشمش اگر آرد دو عالم را به چشم

Ҳар ки битавонад ниҳону ошкор хеш ёфт

هر که بتواند نهان و آشکار خویش یافت

Чашми пӯшед аз ҷаҳон то дил ба фикр ҳақ фитод

چشم پوشید از جهان تا دل به فکر حق فتاد

Бениёз аз дом шуд ҳар каси шикор хеш ёфт

بی نیاز از دام شد هر کس شکار خویش یافت

Чун ба девори тан осонӣ тавонад пушт дод ?

چون به دیوار تن آسانی تواند پشت داد؟

Ҳар сбксирӣ ки гирди шаҳсавор хеш ёфт

هر سبکسیری که گرد شهسوار خویش یافت

Ҳар ки аз худ метавонад сохтани қолаби тиҳӣ

هر که از خود می تواند ساختن قالب تهی

Моҳро чун ҳола хоҳад дар канор хеш ёфт

ماه را چون هاله خواهد در کنار خویش یافت

Чашми бенаӣ ки шуд дар нуқтаи тавҳиди маҳв

چشم بینایی که شد در نقطه توحید محو

Ҳафт паргори фалакро биқрор хеш ёфт

هفت پرگار فلک را بیقرار خویش یافت

Ҳасан ҳайҳотаст ранҷи ишқро зойеъ кунад

حسن هیهات است رنج عشق را ضایع کند

Кӯҳкан аз кори ширини музди кор хеш ёфт

کوهکن از کار شیرین مزد کار خویش یافت

Дар саҳеҳони суҳбат исо кунад иншои дард

در صحیحان صحبت عیسی کند انشای درد

Ғами фаровони гашт то дили ғмгсор хеш ёфт

غم فراوان گشت تا دل غمگسار خویش یافت

намешавад дарди талаби матлӯб , чун комил шавад

می شود درد طلب مطلوب، چون کامل شود

Булбули мо васли гул аз хорхор хеш ёфт

بلبل ما وصل گل از خارخار خویش یافت

Домани ҷамъияти дилро ба даст бод дод

دامن جمعیت دل را به دست باد داد

Ғунчаи мо баҳрае каз навбаҳор хеш ёфт

غنچه ما بهره ای کز نوبهار خویش یافت

Ҳар сияҳи корӣ ки аз кирдор худ шуд мунфаил

هر سیه کاری که از کردار خود شد منفعل

Абри раҳмат аз ҷабини шармсор хеш ёфт

ابر رحمت از جبین شرمسار خویش یافت

Ҳар ки чун соиби дили худро ба навмидии ниҳод

هر که چون صائب دل خود را به نومیدی نهاد

Айши олам дар дили умедвор хеш ёфт

عیش عالم در دل امیدوار خویش یافت