То ба фикр худ фитодам рӯзгор аз даст рафт

تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفت

То шудам аз кори воқиф , вақти кор аз даст рафт

تا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت

Қӯти сарпанҷаи мушкили гушои фикри ман

قوت سرپنجه مشکل گشای فکر من

Дар варақи гирдонеи лайл ва наҳор аз даст рафт

در ورق گردانی لیل و نهار از دست رفت

То камари бастами ғубор аз корвон бар ҷо набӯд

تا کمر بستم غبار از کاروان بر جا نبود

Аз камӣн то сар баровардам , шикор аз даст рафт

از کمین تا سر برآوردم، شکار از دست رفت

Доғҳои ноумедии ёдгор худ гузошт

داغهای ناامیدی یادگار خود گذاشت

Хурдаи умрам ки чун нақди шарор аз даст рафт

خرده عمرم که چون نقد شرار از دست رفت

То нафасро рост кардам рехти авроқи ҳавос

تا نفس را راست کردم ریخت اوراق حواس

Даст то бар дасти судами навбаҳор аз даст рафт

دست تا بر دست سودم نوبهار از دست رفت

Пай ба айби худ набардам то басирати доштам

پی به عیب خود نبردم تا بصیرت داشتم

Хешро нашнохтам ойӣнаи дор аз даст рафт

خویش را نشناختم آیینه دار از دست رفت

Ҳосили умри парешони рӯзгорам чун садаф

حاصل عمر پریشان روزگارم چون صدف

То ниҳодами пои зи дарё бар канор аз даст рафт

تا نهادم پا ز دریا بر کنار از دست رفت

Ишқро гуфтам ба дасти орми Аннани ихтиёр

عشق را گفتم به دست آرم عنان اختیار

То Аннан омад ба дастами ихтиёр аз даст рафт

تا عنان آمد به دستم اختیار از دست رفت

Умри боқии мондаро соиб ба ғифлат магзарон

عمر باقی مانده را صائب به غفلت مگذران

То ба кӣ гӯйӣ ки рӯзу рӯзгор аз даст рафт ?

تا به کی گویی که روز و روزگار از دست رفت؟

Хониш
ғзл шморҳ 47 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇