Гарчи аз бедоди хусрави зини ҷаҳон Фарҳод рафт

گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفت

Давлат ӯ ҳам ба андаки фурсатӣ бар бод рафт

دولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت

Хӯни ошиқи муддаӣ аз санг пайдо ме кунад

خون عاشق مدعی از سنگ پیدا می کند

Бесутуни теғ аз камар нагушӯд то Фарҳод рафт

بیستون تیغ از کمر نگشود تا فرهاد رفت

Сайди ман каз нотавонӣ бар замин бастааст нақш

صید من کز ناتوانی بر زمین بسته است نقش

Ҳайратӣ дорам ки чун аз хотир сайёд рафт

حیرتی دارم که چون از خاطر صیاد رفت

Дошт дилтангии маро чун ғунча дар маҳди амон

داشت دلتنگی مرا چون غنچه در مهد امان

Чун гул аз беҳудаи хндии хирманам бар бод рафт

چون گل از بیهوده خندی خرمنم بر باد رفت

Ҳар ки чун қамарӣ ба тавқи бандагии гардани ниҳод

هر که چون قمری به طوق بندگی گردن نهاد

Аз риёзи офариниши ҳамчуи сарв озод ёфт

از ریاض آفرینش همچو سرو آزاد یافت

Дар нигоҳи аввалин ҳар каси зи дунёи чашми баст

در نگاه اولین هر کس ز دنیا چشم بست

Чун шарари хандони бурун аз олам эҷод рафт

چون شرر خندان برون از عالم ایجاد رفت

Нақши пои мост бар ақли матини мо далел

نقش پای ماست بر عقل متین ما دلیل

наметавон донист ҳар ҷои хома фӯлод рафт

می توان دانست هر جا خامه فولاد رفت

Шикваи ман чун ҳубоб аз инқилоб баҳр нест

شکوه من چون حباب از انقلاب بحر نیست

Каз ҳавои худ , сар бе мағзи ман бар бод рафт

کز هوای خود، سر بی مغز من بر باد رفت

Аз Суҳайл тарбият шуд оқибати кони ақиқ

از سهیل تربیت شد عاقبت کان عقیق

Ранги ман як чанд агар аз силӣ устод рафт

رنگ من یک چند اگر از سیلی استاد رفت

намешавад пок аз гунаҳи ошиқ ба ҳар сӯрат ки ҳаст

می شود پاک از گنه عاشق به هر صورت که هست

Нақш ширин хоҳад аз трдстӣ Фарҳод рафт

نقش شیرین خواهد از تردستی فرهاد رفت

Ҳар ки аз сайли ҳаводис беш шуд зеру зибр

هر که از سیل حوادث بیش شد زیر و زبر

Бо дили маъмури соиби зини хароб обод рафт

با دل معمور صائب زین خراب آباد رفت