Чун қалами мади ҳаёти ман ба қил вқол рафт

چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفت

Ҳастӣ бе мағзи ман дар васфи хат вхол рафт

هستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت

Ҳалқаи дигар ба занҷири ҷунун ман фузуд

حلقه دیگر به زنجیر جنون من فزود

Соқи симини ту то дар ҳола халхол рафт

ساق سیمین تو تا در هاله خلخال رفت

Болу пар дар базми ваҳдати парда бегонагӣ аст

بال و پر در بزم وحدت پرده بیگانگی است

Аз миёни ошиқони парвона Форғбол рафт

از میان عاشقان پروانه فارغبال رفت

Бар магас ҳаргиз нарафт аз домгоҳи анкабут

بر مگس هرگز نرفت از دامگاه عنکبوت

Бар дили ман ин ситам каз ришта омол рафт

بر دل من این ستم کز رشته آمال رفت

намекунад хори алойиқи коҳилонро мехи дуз

می کند خار علایق کاهلان را میخ دوز

Вақти он каси хуш каз ин водӣ ба астъҷол рафт

وقت آن کس خوش کز این وادی به استعجال رفت

Танги чашмии бас ки дар даврон мо гардид ом

تنگ چشمی بس که در دوران ما گردید عام

Оби натавонади бурун аз чашма ғарбол рафт

آب نتواند برون از چشمه غربال رفت

Дар бисот ман нахоҳад ҷузи каф афсӯс монад

در بساط من نخواهد جز کف افسوس ماند

Боқии умрам агар хоҳад ба ин минвол рафт

باقی عمرم اگر خواهد به این منوال رفت

Чун Сикандари занг навмидӣ гирифт ойӣна аш

چون سکندر زنگ نومیدی گرفت آیینه اش

Ҳар ки дар зулмат ба нури ахтар иқбол рафт

هر که در ظلمت به نور اختر اقبال رفت

Гар саботи олами сӯрат ба ин ойин буд

گر ثبات عالم صورت به این آیین بود

Хоҳад аз ойӣнаи тасвири ҳам тимсол рафт

خواهد از آیینه تصویر هم تمثال رفت

Оҳ каз ориз , сиёҳӣҳои муми ман тамом

آه کز عارض، سیاهیهای موم من تمام

Аз сияҳи корӣ ба харҷи нома аъмол рафт

از سیه کاری به خرج نامه اعمال رفت

Дили зи холи зери зулф ӯ гирифтан мушкил аст

دل ز خال زیر زلف او گرفتن مشکل است

Дар шаб торик натавон дуздро дунбол рафт

در شب تاریک نتوان دزد را دنبال رفت

Аз лаб изҳор мегардад сабки дарди гарон

از لب اظهار می گردد سبک درد گران

Аз бадани беруни таби сӯзон ба як тбхол рафт

از بدن بیرون تب سوزان به یک تبخال رفت

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд ваҳид

این جواب آن غزل صائب که می گوید وحید

Буд бо Юсуфи дили ёқӯб Форғбол рафт

بود با یوسف دل یعقوب فارغبال رفت